12/10/2018

Κάθε ασθένεια ξεκινάει πρώτα από τη ψυχή και στη συνέχεια καταλήγει στο σώμα

Image result for mind body spirit
Εδώ και αρκετά χρόνια αγνοούσαμε την γιγαντιαία δύναμη της ψυχικής κατάστασης, καθώς και των σκέψεων οι οποίες πηγάζουν από αυτή, αλλά και το πώς αυτή επηρεάζει το σώμα μας. Μόνο τα τελευταία χρόνια η σύγχρονη ιατρική έχει αρχίσει να μελετά και να αποδέχεται την επίδραση των σκέψεων στην υγεία μας.

Μάλιστα με βάση τον Ιπποκράτη κάθε νόσος αρχίζει από την ψυχή και καταλήγει στο σώμα. Κάπου εκεί αρχίζει και ο ορισμός του ψυχοσωματικού συμπτώματος. Όσο και αν θέλουμε να θεραπεύσουμε το σώμα, αν δεν αναζητήσουμε τη θεραπεία της αιτίας, τότε το σώμα δεν θα ιαθεί ποτέ. Πρώτα πρέπει να γίνεται η θεραπεία της ψυχής και στη συνέχεια, εκείνη τους σώματος. Άλλωστε έχει αποδειχθεί πια ότι ανάλογα με τις σκέψεις τις οποίες κάνουμε ο εγκέφαλός μας κάνει και τις αντίστοιχες συνάψεις, στέλνοντας τις αντίστοιχες εντολές στα κύτταρα. Για παράδειγμα ένας άνθρωπος ο οποίος είναι διαρκώς δυστυχής το σώμα του επιτίθεται στα ίδια του τα κύτταρα.

Με βάση τις σχετικές έρευνες μερικά ψυχοσωματικά συμπτώματα αποτελούν διαγνωσμένες ασθένειες. Για παράδειγμα ο πόνος στη μέση υποδηλώνει ένα άτομο με πολλές ευθύνες και υποχρεώσεις. Οι στομαχικές και εντερικές διαταραχές συνήθως έχουν να κάνουν με το φόβο, την έλλειψη αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησης. Εκείνοι που έχουν ανασφάλειες παρουσιάζουν συχνά κοιλιακά άλγη. Ο πονοκέφαλος συνδέεται με την αυστηρότητα και την ανάγκη για έλεγχο. Άτομα τα οποία υποφέρουν από κεφαλαλγίες είναι απαιτητικοί και τελειομανείς τόσο με τους άλλους όσο και με τον ίδιο τους τον εαυτό. Ο πιο μεγάλος ένοχος είναι το άγχος, που επιδρά αρνητικά προκαλώντας την έκκριση κορτιζόλης με συνέπεια να έχουμε την πεποίθηση ότι κάτι δεν λειτουργεί όπως θα έπρεπε.

Το θετικό και ιδιαίτερα ελπιδοφόρο είναι πως ξεκινούν σταδιακά να βγαίνουν νέοι γιατροί με ανοιχτά μυαλά, (επειδή είναι απαραίτητη προϋπόθεση να έχουν ανοιχτά μυαλά προκειμένου να μπορέσουν να ξεφύγουν από τον ιατρικό δογματισμό), που αντιμετωπίζουν πια τον ασθενή ολιστικά συνδυάζοντας την κλασσική ιατρική με της εναλλακτικές θεραπείες.

Πηγή: diaforetiko.gr

12/03/2018

Το άγγιγμα δημιουργεί τη γέφυρα εκείνη που θα συνδέσει ξανά την ψυχή, το νου με το σώμα μας.

Related imageΤο άγγιγμα είναι θεμελιώδης τρόπος ανθρώπινης αλληλεπίδρασης, όμως γίνεται όλο και πιο σπάνιο. Γι’ αυτό και πολλοί άνθρωποι αναζητούν ασυνείδητα έναν τρόπο να ξανασυνδεθούν με το σώμα τους μέσω του αγγίγματος από διάφορες πηγές – διαλογισμό, φυσικοθεραπευτές, ψυχοθεραπευτές gestalt, μασάζ κλπ. Το άγγιγμα δημιουργεί τη γέφυρα εκείνη που θα συνδέσει ξανά την ψυχή, το νου με το σώμα μας.
Οι ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις που προσανατολίζονται στο σώμα επιβεβαιώνουν τη σύνδεση ψυχής – σώματος μέσω μίας βασικής τους αρχής: Για κάθε συναισθηματικό – ψυχολογικό πρόβλημα, υπάρχει ένα αντίστοιχο σωματικό και αντίστροφα. Το σώμα και η ψυχή δεν είναι δύο διαφορετικές οντότητες.
Αυτό σημαίνει ότι η ψυχική σύγκρουση, η ενοχή, η ντροπή, το ανεπίλυτο πένθος, όλα αυτά, αποθηκεύονται στο σώμα ως σωματικές αναμνήσεις, και όταν αγγίζουμε το σημείο που έχει συσσωρευτεί αυτός ο πόνος μέσω μασάζ ή άλλου τύπου θεραπείας, δεν απελευθερώνεται μόνο ο σωματικός πόνος, αλλά αμέσως ανοίγει μια πύλη προς τον ψυχικό πόνο επίσης.
Λίγο καιρό αφού έχασα τη μητέρα μου, εμφάνισα μια πάθηση που ονομάζεται «παγωμένος ώμος» και η οποία φαίνεται να είναι αγνώστου αιτιολογίας. Αλλά πονούσα. Δεν μπορούσα να κοιμηθώ και οι κινήσεις του ώμου μου είχαν περιοριστεί. Επισκέφθηκα γιατρούς, αλλά το μόνο που μου έλεγαν ήταν το τι είχε συμβεί στον ώμο μου χωρίς να μπορούν να εξηγήσουν το γιατί μου συνέβη. Με παρέπεμψαν σε φυσικοθεραπευτή.
Έκλεισα λοιπόν ένα πρώτο ραντεβού για αξιολόγηση και σχεδιασμό της θεραπείας. Καθώς βρισκόμουν ξαπλωμένη στο δωμάτιο εξέτασης, η φυσικοθεραπεύτρια μπήκε, μου χαμογέλασε, συστήθηκε και μου εξήγησε τι θα έκανε. Μόλις άγγιξε τον ώμο μου, ξέσπασα σε λυγμούς.
Σοκαρίστηκα και ντράπηκα και έτσι έστρεψα αλλού το βλέμμα μου για να μην το καταλάβει. Εκείνη συνέχισε να με εξετάζει, αν και πιστεύω πως παρατήρησε τα δάκρυά μου. Απολάμβανα το άγγιγμά της, ήταν σαν μασάζ. Στις επόμενες συναντήσεις μας, μου έκανε διάφορες ασκήσεις και με συμβούλευσε να τις κάνω και στο σπίτι.
Όπως ακολουθούσα τις οδηγίες της, σκεφτόμουν τη μητέρα μου, με την οποία είχα μια περίπλοκη και διχασμένη σχέση. Έκανα διατάσεις και έκλαιγα, έκλαιγα και έκανα διατάσεις, έγραφα όλα όσα ένιωθα και μετά από λίγους μήνες ένιωθα καλύτερα.
Ο πόνος της απώλειας είχε κλειδωθεί μέσα στο σώμα μου, είχε ταμπουρωθεί εκεί και το ζεστό άγγιγμα ενός άλλου ανθρώπου άρχισε να το απελευθερώνει. Το πιθανότερο είναι ότι προκάλεσε αύξηση στα επίπεδα ωκυτοκίνης στον εγκέφαλό μου, την ορμόνη της αγάπης και του δεσμού.
Καθώς πενθούσα την απώλειά της για τους επόμενους μήνες, συνειδητοποίησα κάτι. Δυσκολευόμουν να κλάψω για τη μητέρα μου, την οποία φυσικά αγαπούσα πάρα πολύ, αλλά ήμουν και θυμωμένη μαζί της. Όταν δυσκολευόμαστε να πενθήσουμε μια απώλεια, μπορεί να παρουσιαστούν σωματικές ή ψυχολογικές δυσκολίες. Το ζεστό άγγιγμα της θεραπεύτριας ήταν βάλσαμο στην ψυχή μου.
Οι θεραπείες που χρησιμοποιούν το άμεσο άγγιγμα έχουν μια δυναμική που προσφέρει μεγάλη θεραπευτική επίδραση. Αυτός είναι και ο λόγος που τόσοι πολλοί άνθρωποι αναζητούν συνειδητά ή ασυνείδητα το άγγιγμα, ακόμα και το «επαγγελματικό, ιατρικό» άγγιγμα. Όταν βεβαιωνόμαστε ότι δεν υπάρχει κάποια σεξουαλική δήλωση, όταν νιώθουμε ασφαλείς με κάποιον, τότε αφηνόμαστε στο θεραπευτικό άγγιγμα μέσα από μια ελεγχόμενη σχέση γεμάτη αμοιβαίο σεβασμό.
Η φύση είναι ευφυής που δημιούργησε την πολύτιμη ωκυτοκίνη. Όταν γεννηθήκαμε, η ορμόνη αυτή μας έδεσε με τη μητέρα μας και επέτρεψε την απαραίτητη για την επιβίωσή μας φροντίδα. Ως παιδιά, απολαμβάναμε το τρυφερό άγγιγμα των γονιών μας, επειδή αυτό προκαλούσε την απελευθέρωση της μαγικής ορμόνης. Ως ενήλικες βιώνουμε τις επιδράσεις της, όταν απολαμβάνουμε καλό φαγητό, ένα μασάζ ή κατά τις προσωπικές μας στιγμές με τον ερωτικό μας σύντροφο.
Sharon K. Farber, ψυχοθεραπεύτρια

11/30/2018

The Fisherman and the Businessman, a Beautiful Story

Image result for FISHERMAN
There was once a businessman who was sitting by the beach in a small Brazilian village.
As he sat, he saw a Brazilian fisherman rowing a small boat towards the shore having caught quite few big fish.
The businessman was impressed and asked the fisherman, “How long does it take you to catch so many fish?”
The fisherman replied, “Oh, just a short while.”
“Then why don’t you stay longer at sea and catch even more?” The businessman was astonished.
“This is enough to feed my whole family,” the fisherman said.
The businessman then asked, “So, what do you do for the rest of the day?”
The fisherman replied, “Well, I usually wake up early in the morning, go out to sea and catch a few fish, then go back and play with my kids. In the afternoon, I take a nap with my wife, and evening comes, I join my buddies in the village for a drink — we play guitar, sing and dance throughout the night.”

The businessman offered a suggestion to the fisherman.
“I am a PhD in business management. I could help you to become a more successful person. From now on, you should spend more time at sea and try to catch as many fish as possible. When you have saved enough money, you could buy a bigger boat and catch even more fish. Soon you will be able to afford to buy more boats, set up your own company, your own production plant for canned food and distribution network. By then, you will have moved out of this village and to Sao Paulo, where you can set up HQ to manage your other branches.”

The fisherman continues, “And after that?”
The businessman laughs heartily, “After that, you can live like a king in your own house, and when the time is right, you can go public and float your shares in the Stock Exchange, and you will be rich.”
The fisherman asks, “And after that?”
The businessman says, “After that, you can finally retire, you can move to a house by the fishing village, wake up early in the morning, catch a few fish, then return home to play with kids, have a nice afternoon nap with your wife, and when evening comes, you can join your buddies for a drink, play the guitar, sing and dance throughout the night!”
The fisherman was puzzled, “Isn’t that what I am doing now?”


classic Brazilian story, probably also present in other cultures. Someone found the English version, but I could not identify the translator

Η Θεραπεία του Ασθενή με Ολιστική Ιατρική στην Αρχαία Ελλάδα

Image result for healing
Στην κλασσική εποχή οι σοβαρότεροι ιατροί εφάρμοζαν την ολιστική ιατρική. Αυτό αποδεικνύεται από τον διάλογο του Πλάτωνος «Χαρμίδης», όπου αναφέρεται: «Ίσως ήδη και συ ακήκοας των αγαθών ιατρών, επειδάντις αυτοίς προσέλθη τους οφθαλμούς αλγών, λέγουσί που, ότι ουχ οίόν τε αυτούς μόνους επιχειρείν τους οφθαλμούς ιάσθαι, αλλ’ αναγκαίον αν είη άμα και την κεφαλήν θεραπεύειν, ει μέλλοι και τα των ομμάτων ευ έχειν. και αυ το την κεφαλήν οίεσθαι αν πότε θεραπεύσαι αυτήν αφ’ εαυτής άνευ όλου του σώματος πολλήν άνοιαν είναι. Εκ δη τούτου του λόγου διαίταις επί παν το σώμα τρεπόμενοι μετά το όλου το μέρος, επιχειρούσιν θεραπεύειν τε και ιάσθαι» (ΙV, 156 β). (Ίσως έχεις ακούσει και συ καλούς ιατρούς, όταν έλθει σ’ αυτούς ένας άρρωστος με πόνο στα μάτια, να λέγουν ότι πρέπει να κάνουν θεραπεία για όλο το κεφάλι , προκειμένου να κάνουν καλό στα μάτια. Και ακόμη ότι είναι ανόητο να νομίζει κανείς ότι μπορεί να θεραπευθεί το κεφάλι μόνο ξεχωριστά από το υπόλοιπο σώμα κι επιχειρούν να θεραπεύσουν το μέρος μαζί με το σύνολο). Και συμπληρώνει: «Ώσπερ ακριβώς δεν πρέπει να επιχειρή κανείς να θεραπεύση τα μάτια ξεχωριστά από το κεφάλι, ούτε το κεφάλι ξεχωριστά από το υπόλοιπο σώμα, έτσι ούτε το σώμα πρέπει να επιχειρή κανείς να θεραπεύση ξεχωριστά από την ψυχή). Γνώριζε δηλαδή την ψυχοσωματική υφή των νοσημάτων.
Τους ιατρούς δε που θεράπευσαν το σύμπτωμα, χωρίς να εξετάζουν την αιτία και χωρίς να μεριμνούν για την συνολική υγεία του ανθρώπινου οργανισμού, τους θεωρεί αδαείς και τους ειρωνεύεται: «Ει γαρ επίστασθαι δει το τοιόνδε, ως ει καταλάβοι ποτέ τις ιατρός των ταις εμπειρίαις άνευ λόγου την ιατρικήν μεταχειριζομένων ελεύθερον ελευθέρω νοσούντι διαλεγόμενον ια-τρόν, και του φιλοσοφείν εγγύς χρώμενον μεν τοις λόγοις, εξ αρχής τε απτόμε-νον του νοσήματος, περί φύσεως πάσης επανιόντα της των σωμάτων, ταχύ και σφόδρα γελάσειεν αν και ουκ αν άλλοις είποι λόγους ή τους περί τα τοιαύτ’ αεί προχείρους όντας τοις πλείστοις λεγομένοις ιατροίς. φαίη γαρ αν “Ω μώρε, ουκ ιατρεύεις τον νοσούντα αλλά σχεδόν παιδεύεις, ως ιατρόν αλλ’ ουχ υγιή δεόμενον γίγνεσθαι”» («Νόμοι» IX 857c-e). (Γιατί τούτο εδώ πρέπει να γνωρίζουμε καλά, ότι αν εύρισκε ποτέ ένας ιατρός από αυτούς που ασκούν την ιατρική πρακτικά, χωρίς επιστημονική γνώση, άλλον ελεύθερο ιατρό να συζητά με ελεύθερο ασθενή κι ενώ του μιλάει από την αρχή για το θέμα της αρρώστιας του να κάνει περίπου φιλοσοφία ή αναπτύσσοντάς του γενικά την φύση των σωμάτων, γρήγορα θα γελούσε πολύ και δεν θα έλεγε τίποτε άλλο εκτός από αυτά που λένε συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις πολλοί από αυτούς που λέγονται ιατροί, θα έλεγε δηλαδή: «ανόητε, δεν τον γιατρεύεις τον άρρωστο, παρά σχεδόν τον εκπαιδεύεις, σαν να έχει ανάγκη να γίνει ιατρός και όχι να θεραπευθεί». Οι μη ασκούντες την ολιστική ιατρική θεωρούνται από τον Πλάτωνα ως ιατροί «που ασκούν την ιατρική πρακτικά, χωρίς επιστημονική γνώση.

Ας δούμε όμως πώς τεκμηριώνει φιλοσοφικά ο Πλάτων την ορθότητα της ολιστικής θεώρησης των ασθενειών: «Ως τω του παντός επιμελουμένη προς την σωτηρίαν και αρετήν του όλου παντ’ εστί συντεταγμένα, ων και το μέρος εις δύναμιν έκαστον το προσήκον πάσχει και ποιεί… ων εν μόριον εις το παν συντείνει βλέπον αεί, καίπερ πάνσμικρον ον… Πας γαρ ιατρός και πας έντεχνος δημιουργός παντός μεν ένεκα πάντα εργάζεται, προς το κοινή συντείνον βέλτιστον» («Νόμοι» X 903b-d). (Ο κυβερνήτης του κόσμου  έχει τακτοποιήσει όλα τα πράγματα αποβλέποντας στην πρόοδο και την διατήρηση του όλου και το κάθε μέρος, όσα πολλά κι αν είναι τα μέρη, έχει ένα λειτούργημα κι ένα πάθος κατάλληλο… γι’ αυτό κάθε μέρος συντείνει και αποβλέπει πάντοτε όσο μικρό κι αν είναι στο όλο. Κάθε ιατρός και κάθε επιδέξιος τεχνίτης κάνει τα πάντα χάρη του όλου, κατευθύνοντας τις προσπάθειές του στο κοινό καλό).

 

Μάριος Δημόπουλος

Διατροφοπαθητικός-Συγγραφέας

11/25/2018

What You Are Not Being Told About The Secret & Law Of Attraction

Image result for law of attractionWhether you have been perusing the self-help or personal development sections of the bookstore, been around people invested in personal success, or socialize in spiritual circles, the Secret, otherwise known as the Law of Attraction, is a big topic and has been for years. Some of us know a lot about it, some a little; for some of us it works and for some it “doesn’t”; either way, this article will explore this theory and will touch on some key factors not often shared about it.

What Is It?
For simplicity’s sake, I’m going to use the abbreviation LOA throughout the article when I’m speaking about the Secret or the Law of Attraction. Simply put, the LOA is a universal law that states every person has the ability to attract things into their life with their thoughts and intentions. If someone is thinking and believing negative things all the time, they will attract negative things into their experience. If someone is thinking positive things all the time, they will attract that into their experience. In theory, someone could also use the LOA to attract situations, experiences, and material objects into their lives.

Made most popular by books like The Secret and Ask & It Is Given, the LOA has grabbed the attention of many, and for good reason. It can work very well, and even when viewed scientifically, there is some interesting stuff to back it up. When you note the fact that everything is energy and that our thoughts and consciousness do impact and create reality, as quantum physics has shown, making the leap that we can attract what we want isn’t such a stretch.

The Methods
Without going into huge detail, the methods are rather simple. One uses their thoughts and intentions to attract things they want. You can use affirmations, vision boards, words, and so on to set out what you are looking to obtain and you go from there. In more day-to-day applications, one might watch what they say and avoid speaking negatively or indulging in self-deprecating thoughts and instead replace them with more positive and affirming statements and attitudes.

The theory behind some of these affirmations and vision boards is that the more you say something or see something, the more it imposes itself into your subconscious, where it begins to create the reality.

Some claim these methods work well, and others not at all, but few explore the reasons why this might be the case. As a result, the whole idea of LOA has become something of a cliché.

What We’re Rarely Told About the LOA
lights_of_ideasI’ve personally seen some interesting results when I have practiced the LOA.   Some of my friends would say that the LOA failed at times for me and other times it succeeded, but the way I see it is, it was successful every time. Why do I see it this way? Because I believe there are other factors involved in the LOA that we often don’t realize because we get too caught up in creating from our minds and ego desires. Simply put, we are missing the bigger picture.

Right away I can hear people asking, “How do we know which desires are ego-based and which are not?” We will get to that shortly. Drawing from personal experience, I have used the LOA and was able to attract what I wanted into my life, but there were other times it didn’t come into being. Why? Simply because there is a larger factor at play —YOU have a say in determining whether or not a specific reality might play out for you. But when we are engaged in mental and ego desires, we often don’t see the perfect reason for why we didn’t bring about what “we” wanted.

Each of us is on our own unique journey and we, in some way, have a path we are on for our own individual growth and experience. At a deeper level, often called a soul level, we are choosing aspects of our journey so we can learn what we set out to learn in each lifetime here. So how could this interact with the LOA?

In a simple example, let’s say you wanted to attract a certain experience into your life, like becoming really rich, but you, at the soul beyond the mind, had a journey set out for yourself where you would learn to detach from money and realize that money does not define who you are or your level of success in life. Then, no matter how hard you might try to attract this into your life, you would notice it not playing out simply because there is a bigger lesson you are trying to learn. You can’t use your mental creative powers to dictate your life as intensely as your own bigger picture that your true self sees.

Think about it: How many times have you had a situation happen in life that you didn’t like at the beginning, only to find out a few days, weeks, months, or years later that you grew and learned so much from it? Guess what? You attracted this experience, but in a way you might not have understood. It’s not as though you sat there and said, “Oh yay, let’s have this ‘crap’ come into my life!” Rather, at a deeper energetic level, you knew you could grow from it.

Another Personal Anecdote
Before creating CE I worked in finance for a short period of time. I was using the LOA to attract money into my life so I could one day impact the world and become rich within a certain company. I had several deals on the table that were all on the edge of closing and making me a very large sum of money, but suddenly they all fell through. At the time it was frustrating that this would happen, but my soul and life had a very different path. I ended up leaving finance shortly after, as my personal journey was unfolding quickly. CE got started and became what I do full-time. Now, I have the money I require to live and am able to do projects that impact the world, but it’s all coming through a very different avenue than in my past.

What did I take from this? Why did I not attract the money even though it was for the “higher good?” Simply because there was A LOT I needed to learn first, and looking back at it all, it’s very clear why none of it played out that way. I learned so much about my perception of money and my own internal belief systems and self-worth. It wasn’t that the LOA did not or does not work, but rather that I was looking to create something specific and I just needed to learn a few things first. After all, it all came into place eventually, but through different avenues. If I didn’t take the signs and hints and change my life path, I would have potentially missed out on my journey with CE.

A Few Other Key Notes
When we are using the LOA, we are often very attached to a certain outcome. Again, this can often be a great time for us to inadvertently create a whole different experience simply so we can move beyond the attachments that we create at the mind level. It’s the LOA working in ways our minds often don’t want to admit.

Another key thing to realize is that when we are detached, looking to do something aligned with our path, having a strong belief in what we wish to create often makes a big difference. Too often, we try to use the LOA without fully committing to or believing in it, and therefore aren’t really tapping into our true creative ability.

The bottom line is, we are energy beings living in an energy based world. Of course the LOA will have an impact on our reality; it’s just about seeing the bigger picture, removing doubt, and operating from the clearest state of intention as possible.

11/23/2018

The solution is in YOU. And if not now, then when?

Image result for spirituality
99.9% OF SPIRITUALITY IS B*LLSH*T
If something here makes you angry or sad or both – let’s talk about it. That’s what we do around here. Because we want to grow… and we’re mature enough to own our shit.
Our society is a fucking mess.
Never mind politics or economics or the environment.
Just look around you.
Everyone is either fat or miserable or fat and miserable or just doing a really good job of pretending.
Everyone is in a deep sleep, ruled by fear and sex and politics and economics.
We're all slaves to a system that doesn't care.
Everyone.
And all over the Internet are articles about “The Inner Goddess” or “The Divine Masculine”.
Really? How about we learn to be fucking human first?
How about we learn to feed the hungry, take care of the sick, raise our children properly, birth our children naturally, cherish our elders?!
How about we stop the industrialised 'factory farming' of our animal neighbors? How about we stop experimenting on them? Hunting them to extinction?
Please take your spirituality and stick it where the sun doesn’t shine because I’m sick and fucking tired of finding out again and again that the people who claim to be ‘spiritual’ are the ones wearing the biggest masks.
What is this ‘spirituality’ anyway?
All is spirit. There is nothing but spirit.
Saying that you’re spiritually inclined is a bit like a fish declaring a predilection for water.
We’re swimming in it, and the problem isn’t that we’re not spiritual enough.
The problem is that we don’t know what we are.
Stop paying 'lip service' to Spirit.
Embody it.
Dream it.
Vision it.
Create it.
Live it.
Stop being a voyeuristic consumer. Stop it.
Stop buying things you don't need, stop wasting your precious time in jobs and relationships you don't believe in, stop playing along with a system that you know is totally broken.
Have the courage to step up and do something to create a new system.
Unleash the creator within.
Now.
Because the solution is in YOU.
And if not now, then when?

Ben Ralston
“I must create a system, or be enslaved by another man's. I will not reason and compare: my business is to create.”
― William Blake

11/18/2018

Tο πραγματικό δίδαγμα είναι ότι η ευτυχία δεν μας μαθαίνει πώς να είμαστε ευτυχισμένοι. Αυτό το κάνει η θλίψη.

Image result for happinessΆρθρο της προπονήτριας ευεξίας και ζωής και συγγραφέως Shannon Kaiser

«Σταμάτα να προσπαθείς τόσο σκληρά». Η ιδέα αυτή μου ήρθε κάποια στιγμή που έκανα διαλογισμό. Προσπαθούσα πολύ σκληρά να πραγματοποιήσω έναν συγκεκριμένο στόχο, αλλά τελικά δεν τα κατάφερα. Έπεσα λοιπόν σε βαθιά θλίψη. Νόμιζα ότι η επίτευξη αυτού του στόχου θα με έκανε ευτυχισμένη.

Tο πραγματικό δίδαγμα είναι ότι η ευτυχία δεν μας μαθαίνει πώς να είμαστε ευτυχισμένοι. Αυτό το κάνει η θλίψη.

Το κυνήγι της ευτυχίας εστιάζει μόνο στη μία πλευρά της ζωής. Παραβλέπει τη θλίψη, την ανατροπή, την απογοήτευση και την αποτυχία, όλα τα δύσκολα συναισθήματα δηλαδή που διαμορφώνουν την καθημερινή μας ζωή. Η ευτυχία είναι ένα ωραίο συναίσθημα, αλλά ο αγώνας να τη διατηρήσουμε μας δημιουργεί προβλήματα.

Πιέζουμε σιωπηλά τον εαυτό μας για να είναι ευτυχισμένοι. Αν περάσουμε μια κακή ημέρα ή συμβεί κάτι αναπάντεχο, πιεζόμαστε για να φτιάξουμε τη διάθεσή μας και να δούμε τα θετικά της κατάστασης.

Το πρόβλημα είναι ότι δεν επιτρέπουμε στον εαυτό μας να είναι αληθινός κάθε στιγμή. Αισθανόμαστε αναγκασμένοι να γίνουμε και να παραμείνουμε ευτυχισμένοι. Βλέπουμε τους ειδικούς σε θέματα αυτοβοήθειας να εφαρμόζουν θετική στάση (συμπεριλαμβανομένης και εμού) και να κάνουν τη ζωή τους να φαίνεται λαμπερή, σαν να έχουν λύσει όλα τους τα προβλήματα.

Εκείνο όμως που οι ειδικοί αυτοβοήθειας και οι προπονητές ευεξίας δεν αναφέρουν ποτέ, είναι οι αγώνες μας. Κι αυτοί αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση για να είμαστε άνθρωποι, οπότε είτε μιλάμε γι’ αυτούς ή όχι, εξακολουθούν να υπάρχουν.

Όταν λοιπόν οι εν λόγω εμπειρογνώμονες παρουσιάζουν μόνο τη μία πλευρά της ζωής, εμείς οι υπόλοιποι σκεφτόμαστε ότι είμαστε θύματα, γεμάτοι έγνοιες και προβλήματα ενώ οι άλλοι τα έχουν καταφέρει. Μένουμε κολλημένοι, με ένα ψεύτικο χαμόγελο και ισχυριζόμαστε ότι είμαστε ευτυχισμένοι, όταν μέσα μας νιώθουμε σύγχυση, μοναξιά και θλίψη. Κάθε φορά που ψάχνετε την ευτυχία έξω από εσάς σας γίνεστε δυστυχισμένοι.

Η σύγκριση του εαυτού σας με τους άλλους είναι ο γρηγορότερος τρόπος για να νιώσετε άσχημα, γι’ αυτό λοιπόν κάντε στον εαυτό σας τη χάρη και σταματήστε να σκέφτεστε ότι θα πρέπει να είστε σαν κι αυτούς ή ότι θα πρέπει να καταφέρνετε τα πάντα. Το πρόβλημα δεν είστε εσείς, είναι το κυνήγι της ευτυχίας.

Όταν τοποθετούμε τους άλλους σε υψηλά βάθρα, διαχωρίζουμε τους εαυτούς μας και νιώθουμε αποκομμένοι κι αυτό μας εμποδίζει να είμαστε ευτυχισμένοι. Μην αφήνετε όλα αυτά που διαβάζετε κατά καιρούς περί ευτυχίας να σας ξεγελάσουν: υπάρχουν πάντα πολύ περισσότερα που δεν γνωρίζουμε. Έχω εκδώσει ένα μπεστ σέλερ βιβλίο για την ευτυχία και με αποκαλούν γκουρού της ευτυχίας, αλλά τίποτα από αυτά δεν θα συνέβαινε αν δεν είχα αγκαλιάσει και τη σκοτεινή πλευρά του εαυτού μου.

Σκεφτόμουν ότι το να μοιράζομαι με τους άλλους ανθρώπους τον αγώνα που δίνω, κατά κάποιο τρόπο θα με δυσφημούσε, θα τους ήταν αδιάφορο ή δεν θα το λάμβαναν καν υπόψη τους. Εξάλλου όλοι μας δεν θέλουμε να μάθουμε από εκείνους τους ανθρώπους που ήδη τα έχουν καταφέρει και που έχουν λύσει τα προβλήματά τους;

Καθώς έγραφα όμως, όσο πιο ευάλωτη γινόμουν, τόσο πιο κοντά ένιωθα στους αναγνώστες μου.

Το μυστικό είναι ότι κανείς δεν έχει επιτύχει τα πάντα. Όλοι ζούμε με τον καλύτερο τρόπο που μπορούμε και αυτό είναι αρκετό. Είμαστε όλοι καθρέφτες και αντανακλούμε ο ένας τον άλλο, μαθαίνοντας έτσι περισσότερα για τον εαυτό μας.

Αν αγωνίζεστε για να γίνετε ευτυχισμένοι, ίσως τελικά φταίει η αντίληψή σας για την ευτυχία που σας εμποδίζει από το να το επιτύχετε. Παρακάτω αναφέρω 5 πεποιθήσεις που πρέπει να αποβάλετε αν θέλετε να είστε ευτυχισμένοι.

1. Αν νιώθετε λυπημένοι, σημαίνει ότι δεν μπορείτε να γίνετε ευτυχισμένοι.

Αφήστε τον εαυτό σας να βλέπει τα πράγματα ρεαλιστικά. Να είστε ειλικρινείς και να εκφράζεστε όπως νιώθετε κάθε στιγμή. Αν αυτό σημαίνει ότι είστε λυπημένοι, αφήστε τον εαυτό σας ελεύθερο να νιώθει ακριβώς έτσι. Αποδεχτείτε τα συναισθήματα που έχετε κάθε στιγμή της ζωής σας. Αυτή είναι η πραγματική ουσία για μια ευτυχισμένη ζωή.

Όταν ζείτε με πληρότητα την κάθε στιγμή, θα καταφέρετε να ξεπεράσετε τα εμπόδια αλώβητοι και θα είστε περήφανοι για τις μικρές σας νίκες.

2. Η θετική σκέψη θα σας κάνει ευτυχισμένους.

Κάθε δευτερόλεπτο της ζωής μας αποτελεί μια ευκαιρία να μάθουμε, να ανακαλύψουμε και να αγκαλιάσουμε ένα κομμάτι του εαυτού μας. Δεν χρειάζεται να τροφοδοτείστε με θετικές σκέψεις. Μερικές φορές η θετικότητα μπορεί να σας εμποδίσει να πάρετε τα μαθήματα που πρέπει.

Αν και θεωρώ τον εαυτό μου χαρούμενο άνθρωπο, υπάρχουν στιγμές που νιώθω θλίψη, φόβο, κατάθλιψη και ανασφάλεια. Δεν μπορώ να ξεφύγω από εκείνες τις στιγμές, πρέπει να κατανοήσω τα συναισθήματά μου και να τα ζήσω. Επισκιάζοντάς τα με θετικές σκέψεις μας κάνει κακό και δεν μας αφήνει να πάρουμε το μάθημα που πρέπει.

3. Η ευτυχία είναι προορισμός.

Η ζωή θα σας προσφέρει ευκαιρίες για να σας βοηθήσει να εξελιχτείτε. Εσείς αυτό που πρέπει να κάνετε είναι να πάρετε τα μαθήματα που θέλει να σας δώσει.

Η ευτυχία είναι πράγματι συναρπαστική, αλλά όχι τόσο όσο ισχυρίζονται κάποιοι. Αν ήμασταν ευτυχισμένοι όλη την ώρα, δεν θα εκτιμούσαμε όσα έχουμε. Χρειαζόμαστε τη θλίψη, τα δάκρυα και την ευαισθησία για να καταφέρουμε να νιώθουμε ευγνώμονες για τις στιγμές χαράς.

Όταν βιώνουμε μοναξιά, θλίψη και πόνο, γινόμαστε πιο δυνατοί, πιο έξυπνοι, πιο σοφοί και ερχόμαστε πιο κοντά στον αληθινό εαυτό μας. Έτσι, αντί να προσπαθείτε να γίνετε ευτυχισμένοι, να ζείτε τις στιγμές σας.

4. Είναι κακό να φτάνετε στον πάτο.

Αυτό που έχω μάθει είναι ότι μερικές φορές πέφτουμε πολύ χαμηλά, ώστε μετά να ανέβουμε ακόμα ψηλότερα. Προσωπικά έφτασα στον πάτο και το θεωρώ ως τη μεγαλύτερη ευλογία. Με αφύπνισε και μου έδωσε την ευκαιρία να στραφώ προς τον αληθινό μου εαυτό.

Ο πόνος, η εξάρτηση και η θλίψη που βιώνουμε δεν είναι κάτι για το οποίο πρέπει να ντρεπόμαστε. Είναι μια ευκαιρία για προσωπική εξέλιξη και αυτογνωσία. Αν τώρα περνάτε μια δύσκολη περίοδο, να ξέρετε ότι δεν είστε μόνοι. Προετοιμάζεστε για κάτι πιο σπουδαίο. Μην χάσετε την ευκαιρία αναγκάζοντας τον εαυτό σας να δείχνει ευτυχισμένος. Αντιθέτως, κάντε στον εαυτό σας ένα δώρο ζώντας ολοκληρωμένα.

5. Οι άλλοι δεν αγωνίζονται τόσο σκληρά όσο εσείς.

Έχετε παρατηρήσει ποτέ ότι οι στίχοι των αγαπημένων σας τραγουδιών, τα μπεστ σέλερ βιβλία ή μια αξέχαστη ταινία που είδατε είναι γεμάτα συναισθήματα και σκληρές μάχες προσωπικής ανακάλυψης; Υπάρχει πάντα πόνος, υπάρχει όμως και ομορφιά. Αυτή είναι η πραγματική ευτυχία.

Εφόσον είστε ζωντανοί, αγωνίζεστε. Έχετε υπόψη ότι όλα τα συναισθήματα είναι μέρος της ανθρώπινης ύπαρξης. Μπορείτε να ζήσετε με πληρότητα δίνοντας σημασία στην κάθε στιγμή που περνάει. Αυτό σημαίνει πραγματική ευτυχία και γεμάτη ζωή.

11/17/2018

Χρησιμοποιούν τον Σοφοκλή για να θεραπεύσουν τους Αμερικανούς στρατιώτες, με μετατραυματική διαταραχή

Image result for THERAPYΟ Σοφοκλής δείχνει ότι υπάρχει μια εναλλακτική λύση που έγκειται στη δύναμη της ιστορίας: μια διαχρονική τεχνολογία τόσο ισχυρή όσο και οποιοδήποτε όπλο

Έργα σαν τον Αίαντα, και άλλες ιστορίες πολέμου, από την αρχαία Ελλάδα, έχουν τη δύναμη να βοηθήσουν εκείνους των οποίων οι ζωές έχουν καταστραφεί από τον πόλεμο.
Όπως και οι περισσότεροι άνδρες πολίτες της γενιάς του, ο Σοφοκλής ήταν βαθύτατα εξοικειωμένος με τον πόλεμο και τη στρατιωτική ζωή, καθώς και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι βετεράνοι που επιστρέφουν από το μέτωπο.
Εκτός από τη συγγραφή τραγωδιών, όπως η Αντιγόνη, ο Σοφοκλής υπηρέτησε ως στρατηγός στον αθηναϊκό στρατό κατά τη διάρκεια του πολέμου, στο πλευρό του Θουκυδίδη, γράφει ο Bryan Doerries στον Observer.
Ένα από τα λιγότερο γνωστά έργα του, ο Αίας, εξερευνά τον ψυχολογικό αντίκτυπο του πολέμου σε πολλούς από εκείνους που έλαβαν μέρος. Ο Αίας που είναι γνωστός ως ο πιο σκληρός πολεμιστής στον ελληνικό στρατό, χάνει το δρόμο του κατά τη διάρκεια του 9ετούς Τρωικού Πολέμου, μετά τον θάνατο του στενού του φίλου, Αχιλλέα.
Προδωμένος, προσπαθεί να δολοφονήσει τους διοικητές του, αποτυγχάνει, και-τελικά-αυτοκτονεί. Η τραγωδία απεικονίζει τα γεγονότα που οδήγησαν στην αυτοκτονία του Αίαντα, μεταξύ των οποίων, η ξέφρενη προσπάθεια της συζύγου του και των στρατευμάτων να παρέμβουν, πριν να είναι πολύ αργά.
Η τραγωδία δείχνει επίσης τις καταστροφικές επιπτώσεις που είχε ο θάνατός του στην οικογένεια και τους φίλους του, που επί σκηνής αντικατοπτρίζονται από τις θλιβερές κραυγές της συζύγου του, όταν ανακαλύπτει το σώμα του.
Μετά από μια παράσταση του Αίαντα σε μία βάση του Σώματος Πεζοναυτών στην Καλιφόρνια, ένα μυώδης λοχίας στάθηκε μπροστά σε περισσότερα από εκατό μέλη της μονάδας του και διστακτικά άρχισε να λέει την ιστορία του. «Δεν είχα καμία πρόθεση να μιλήσω σήμερα,» είπε. «Αλλά έχασα κάθε μέλος της ομάδας μου στο Αφγανιστάν. Και τους έχασα όλους, αφού γυρίσαμε και επέλεξαν να αυτοκτονήσουν». Οποιαδήποτε άλλη μέρα, ο ίδιος δεν θα μπορούσε να μοιραστεί τα συναισθήματά του μπροστά στους υφισταμένους και τους υπόλοιπους συναδέλφους του. Αλλά μόλις είχε ακούσει τους ηθοποιούς να ζωντανεύουν τις αρχαίες λέξεις του Σοφοκλή.
Για έξι χρόνια, μια θεατρική ομάδα από την Αμερική, ταξιδεύει σε στρατιωτικές βάσεις σε όλο τον κόσμο για να παρουσιάσει αναγνώσεις των τραγωδιών του Σοφοκλή στους στρατιώτες, τους βετεράνους και τις οικογένειές τους ως καταλύτης για διάλογο σχετικά με τα ορατά και τα αόρατα τραύματα, μεταξύ των οποίων και ειλικρινείς συζητήσεις για την αυτοκτονία.
Η ομάδα κατάφερε να δημιουργήσει ένα κοινό λεξιλόγιο για να συζητούν οι εμπλεκόμενοι ανοιχτά τον πόλεμο και τις συνέπειές του. Στόχος ήταν να δημιουργήσει ένα ασφαλές περιβάλλον για τους στρατιώτες και τους αγαπημένους τους, ώστε να αρχίσουν να συμβιβάζονται με τις πολεμικές εμπειρίες τους υπό την παρουσία των συναδέλφων, των φίλων και των συγγενών τους.
Οι Έλληνες γνώριζαν ότι δεν ήταν ασφαλές να ξεσπάσουν σε κλάματα κατά τη διάρκεια της μάχης, αλλά ήξεραν επίσης ότι τα συναισθήματα που συνδέονται με τον πόλεμο δεν μπορούσαν να κρύβονται για πολύ. Έπρεπε να τα απελευθερώσουν όταν θα βρίσκονταν υπό την προστασία μιας συμπονετικής παρέας.
Στην αρχαία Αθήνα, όταν η στρατιωτική θητεία ήταν υποχρεωτική για όλους τους πολίτες, το να συγκεντρωθεί μια τέτοια κοινότητα ήταν λιγότερο προκλητικό από ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες σήμερα, όπου λιγότερο από το ήμισυ του 1% του πληθυσμού των ΗΠΑ έχει υπηρετήσει στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.
Ο κεντρικός ήρωας Αίαντας, εκφράζει τον κίνδυνο της απομόνωσης. Το έργο βάζει το κοινό μέσα στο μυαλό ενός πολεμιστή που έχει τάσεις αυτοκτονίας, και καθιστά την αυτο-απομόνωση λογική διαδικασία της σκέψης του.
Κατά τη διάρκεια της σκηνής στην οποία ο μεγάλος πολεμιστής παίρνει τη δική του ζωή, βυθίζοντας στο σώμα του το σπαθί του Έκτορα (το όπλο του εχθρού του), ο Σοφοκλής καθαρίζει το χώρο, αφήνοντας τον Αίαντα μόνο του ώστε να αναμετρηθεί με τον εαυτό του, λίγα μόλις μέτρα από τους Αθηναίους στρατηγούς που κάθονται σε θρόνους κοντά στο μπροστινό μέρος του αρχαίου αμφιθεάτρου.
Το PTSD ( Μετατραυματικό σύνδρομο) χρονολογείται από την εποχή προ Χριστού. Μετά από μία άλλη πρόσφατη παράσταση του Αίαντα, ένας στρατιώτης σηκώθηκε και είπε, «Ήξερα ότι ο Αίας σκεφτόταν να αυτοκτονήσει όταν εξαπάτησε την οικογένεια και τα στρατεύματά του και αποχώρησε από την σκηνή του κραδαίνοντας ένα όπλο.
Αλλά δεν νομίζω να ήξερε ότι επρόκειτο να δώσει τέλος στη ζωή του μέχρι που έμεινε μόνος στους αμμόλοφους με τους θεούς του». Η λέξη κλειδί είναι «μόνος». Ως κοινωνία, παρά τις καλύτερες προθέσεις μας, έχουμε αφήσει πάρα πολλούς βετεράνους μόνους σε αμμόλοφους, γράφει ο συντάκτης του Observer.
Ο Σοφοκλής δείχνει ότι υπάρχει μια εναλλακτική λύση που έγκειται στη δύναμη της ιστορίας: μια διαχρονική τεχνολογία τόσο ισχυρή όσο και οποιοδήποτε όπλο. Όπως είπε και ένας Αμερικανός στρατηγός σε μια κατάμεστη αίθουσα από ανώτερους αξιωματικούς και υπαλλήλους του Υπουργείου Άμυνας κατά τη διάρκεια μιας παράστασης στην Ουάσιγκτον, όπου είχε παιχτεί το αρχαίο έργο «Συμπαρασταθείτε στον ταλαιπωρημένο και πλήξτε τον άνετο»
Έργα σαν τον Αίαντα, και άλλες ιστορίες πολέμου, από την αρχαία Ελλάδα μέχρι σήμερα, έχουν τη δύναμη να βοηθήσουν εκείνους των οποίων οι ζωές έχουν καταστραφεί από τον πόλεμο. Αλλά υπάρχουν και πολλές άλλες προσεγγίσεις για τη διευκόλυνση της αφήγησης, οι οποίες λειτουργούν εξίσου καλά.
Η δημιουργία ασφαλών χώρων, όπως έκανε και ο Σοφοκλής, όπου οι βετεράνοι μπορούν να μοιραστούν τις ιστορίες τους, με ανθρώπους που έχουν ζήσει παρόμοιες εμπειρίες μπορεί να είναι το πρώτο βήμα για να μπορέσουμε να υποδεχθούμε τους πολεμιστές μας πίσω, καταλήγει το εκτενές άρθρο του Observer.




Πηγή:
apocalypsejohn.com

11/14/2018

Ο Κόσμος δεν είναι τίποτα άλλο από μια αντανάκλαση της εσωτερικής μας ύπαρξης

Image result for love
Η Συναισθηματική Προσευχή βασίζεται στο ότι πρέπει να νοιώθουμε σαν να έχει ήδη εισακουστεί η Προσευχή. Ο Κόσμος δεν είναι τίποτα άλλο από μια αντανάκλαση της εσωτερικής μας ύπαρξης, των σκέψεων, συναισθημάτων, πεποιθήσεων, επιθυμιών μας. Tο Σύμπαν είναι το αποτέλεσμα των πράξεών μας. – Gregg Braden

Συγκεκριμένα είδη ανθρώπινου συναισθήματος, έχουν τη δύναμη να αλλάξουν το DNA του σώματός μας. Νιώθοντας αυτό το εσωτερικό συναίσθημα, μιλάμε στις δυνάμεις της Δημιουργίας, επιτρέποντας σε αυτό το Πεδίο, το Κβαντικό Ολόγραμμα, το Νου του Θεού, να μας ανταποκριθεί, με ότι είναι αυτό που νοιώθουμε μέσα στην καρδιά μας.

Αν προσευχηθούμε για βροχή, η βροχή δεν θα έρθει ποτέ! Γιατί τη στιγμή που προσεύχεσαι για να συμβεί κάτι, απλά αναγνωρίζεις ότι δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή. Αν πούμε “Θεέ μου, σε παρακαλώ, ας έρθει ειρήνη στον κόσμο, αυτό που λέμε εκείνη τη στιγμή είναι ότι δεν υπάρχει ειρήνη και ασυνείδητα μπορεί να ενδυναμώσουμε τις συνθήκες που θέλουμε να αλλάξουμε (δηλαδή, μπορεί να γίνει το αντίθετο).

Ανοίγουμε την πιθανότητα να έρθει βροχή, όταν κλείνουμε τα μάτια και αρχίζουμε να νοιώθουμε πώς είναι να βρέχει στο μέρος που θέλουμε. Μυρίζουμε τις μυρωδιές που βγαίνουν όταν η βροχή πέφτει στο χώμα και τους τοίχους. Νιώθουμε πως είναι να παταμε με τα γυμνά πόδια μέσα στη λάσπη, την πολλή λάσπη από την πολλή βροχή.

Το ίδιο σκεπτικό ισχύει και με τη θεραπεία του εαυτού μας η των αγαπημένων μας. Όταν αρχίζουμε να νοιώθουμε τα συναισθήματα των πραγμάτων που θέλουμε να κάνουμε στη ζωή μας και στον κόσμο μας, το κβαντικό ολόγραμμα, ο Θεϊκός Νους , εξ ορισμού θα αντικατοπτρίσει αυτά τα συναισθήματα πίσω σε εμάς.

Οταν νοιώθουμε κάτι σε ένα μέρος, σε κάποιο βαθμό αυτό το συναίσθημα υπάρχει ήδη σε κάθε άλλο μέρος. Και στο βαθμό που μπορούμε να εστιάσουμε σ’ αυτό το συναίσθημα και να “ακονίσουμε” αυτήν την ικανότητα, να νοιώθουμε συναισθήματα στην καρδιά μας, αντί απλά να τα σκεφτόμαστε στο μυαλό μας, στο βαθμό αυτό, έχουμε τη δυνατότητα να θεραπεύσουμε και να μεταφέρουμε πέρα από το σώμα μας ό,τι νοιώθουμε μέσα μας.

Σίγουρα κάτι υπάρχει εκεί έξω. Υπάρχει ένα πεδίο, μια ζωντανή ευφυΐα, που συνδέει τα πάντα στην Δημιουργία, μη εξαιρώντας τίποτα, οτιδήποτε συμβαίνει στον κόσμο ή στο σώμα μας. Γνωρίζουμε λόγω αυτής της αρχής, ότι όλα είναι μέρος όλων των άλλων. Ξέρουμε ότι είμαστε συνδεδεμένοι μ’ αυτό το πεδίο μέσω αυτών που ονομάζουμε σκέψη, αίσθημα και συναίσθημα.

Πιο συγκεκριμένα, τα συναισθήματα στην καρδιά μας είναι η γλώσσα που μας ενώνει με το πεδίο. Είναι η γλώσσα που το πεδίο αναγνωρίζει. Το πεδίο ίσως να μην αναγνωρίζει τις διανοητικές διεργασίες της γλώσσας, όταν πχ. λέμε “Θεέ μου, κάνε να έρθει ειρήνη στον κόσμο”. Σίγουρα όμως αναγνωρίζει τη γλώσσα του συναισθήματος όταν νοιώθουμε την ειρήνη στην καρδιά μας σαν να είναι ήδη εκεί.

Έτσι, αντί να βλέπουμε την προσευχή σαν κάτι που “κάνουμε” πότε – πότε -όταν θέλουμε να αλλάξουμε τον κόσμο – και μετά σταματάμε και απομακρυνόμαστε, ίσως μπορούμε να επαναπροσδιορίσουμε την προσευχή ως τον τρόπο που νοιώθουμε στη ζωή μας και αφού νοιώθουμε πάντα, κάθε στιγμή της ζωής μας, η ζωή μας γίνεται προσευχή. Μπορούμε πάντα να έχουμε το συναίσθημα της ειρήνης στην καρδιά μας. Είτε οδηγούμε, είτε μελετάμε, είτε πηγαίνοντας στα μαγαζιά ή στο αεροδρόμιο, αν σε ένα βαθμό, μπορούμε να νοιώσουμε αυτό το συναίσθημα, η ζωή γίνεται προσευχή. Έτσι, καθώς βλέπουμε τον κόσμο γύρω μας, βλέπουμε έναν κόσμο που αλλάζει πολύ γρήγορα.

Μερικοί πιστεύουν ότι ο κόσμος είναι εκτός ελέγχου και νοιώθουν αδύναμοι να κάνουν οτιδήποτε. Αυτές οι αρχές του κβαντικού ολογράμματος, μας θυμίζουν ότι είμαστε μέρος όλων όσων βλέπουμε. Ο κόσμος γύρω μας δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο, από μια αντανάκλαση του ότι έχουμε γίνει εσωτερικά. Πρέπει να γίνουμε αυτά τα οποία διαλέγουμε να μας συμβούν στη ζωή .

Πρέπει να γίνουμε η ειρήνη, η θεραπεία, η συνεργασία, η συμπόνια, η αγάπη, η φροντίδα, που θέλουμε να έχουμε στη ζωή μας. Πρέπει εμείς να γίνουμε αυτά τα πράγματα, έτσι ώστε το πεδίο να μας τα αντικατοπτρίσει. Με αυτό τον τρόπο, ο καθένας από εμάς, μαθαίνει πώς να είναι καλύτερος άνθρωπος και καθώς, μ’ αυτόν τον τρόπο, γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι, χτίζουμε έναν καλύτερο κόσμο.

11/12/2018

Γιατροί στη Σκωτία επιτρέπεται να συνταγογραφούν βόλτες στη φύση στους ασθενείς τους

Image result for natureΑπό τις αρχές Οκτώβρη οι γιατροί στη Σκωτία επιτρέπεται να συνταγογραφούν βόλτες στη φύση στους ασθενείς τους. Θεωρείται το πρώτο σε είδος του πρόγραμμα με στόχο να μειώσει το άγχος, την πίεση αυξάνοντας παράλληλα την ευτυχία για τα άτομα που πάσχουν από διαβήτη, νοητικές ασθένειες, άγχος, προβλήματα στην καρδιά και πολλά άλλα.


Το πρόγραμμα συνοδεύεται από ένα πλούσιο σε προτάσεις εγχειρίδιο σχετικά με την φυσική αυτή θεραπεία, οι οποίες αποτελούν εναλλακτικές ιδέες. 


Για παράδειγμα, τον Φεβρουάριο προτείνεται στους ασθενείς να φτιάξουν έναν χειροποίητο ανεμοδείκτη χρησιμοποιώντας απλά ένα στεφάνι και υλικά από την φύση ώστε να εκτιμήσουν την ταχύτητα του ανέμου. 


Στη διάρκεια της άνοιξης συνιστούν στους ασθενείς τους να μαζέψουν άμμο και ό,τι άλλο βρουν στην αμμουδιά για να φτιάξουν κάτι που τους την θυμίζει είτε απλώς να έρθουν σε επαφή με τη θάλασσα. Μία άλλη πρόταση είναι να δανειστούν το σκυλάκι ενός γνωστού τους και να τον πάνε βόλτα είτε να πάνε βόλτα στο πάρκο και να κυλιστούν στο γρασίδι.


Το καλοκαίρι συνιστούν στους ασθενείς τους να παρατηρήσουν διαφορετικά είδη φυτών ή ζώων.


Το υπόλοιπο της χρονιάς προτείνεται να βοηθήσουν στον καθαρισμό της παραλίας, να παρατηρήσουν ένα αστείο σύννεφο και η επαφή με τα ζώα όπως το να "ανοίξουν κουβέντα" με ένα πόνυ ή να ταΐσουν τα πουλάκια της αυλής τους. Τέλος, συνίσταται να προετοιμάσουν το μεσημεριανό τους, το οποίο θα το φάνε στην εξοχή. 


Όλες αυτές οι προτάσεις συνταγογραφούνται πλέον από τους γιατρούς εφόσον έρευνες δείχνουν τεράστια οφέλη τόσο για την νοητική όσο και την σωματική υγεία. Εάν ένα άτομο αφιερώσει 90 λεπτά από την μέρα του σε μία δασική περιοχή, θα μειωθεί ο κίνδυνος για κατάθλιψη.