12/16/2017

Γιατί τα αρνητικά συναισθήματα μας καταστρέφουν


Image result for negative emotions
Όταν μέσα μας φωλιάζει ο φόβος και όλα τα αρνητικά συναισθήματα που πηγάζουν από αυτόν, τότε η ενέργεια που κυκλοφορεί σε μεσημβρινούς (ποταμούς ενέργειας) μέσα μας μπλοκάρεται με αποτέλεσμα το κάθε όργανο που τροφοδοτείται ενέργεια από τον μεσημβρινό που έχέι το μπλοκάρισμα να χάνει την ενέργεια του και να ασθενεί (α-σθένεια έλλειψη σθένους, έλλειψη ενέργειας). Τα αρνητικά συναισθήματα διαμέσου των τσάκρας επιδρούν στον υποθάλαμο και στη συνέχεια στην υπόφυση και επηρεάζουν πλήρως την έγκριση όλων των ορμονών του σώματος μας, όπως προκαλούν την έγκριση χημικών ουσιών όπως της αδρεναλίνης, της κορτιζόλης, της υπερβολικής χοληστερίνης και ινσουλίνης, οι οποίες δηλητηριάζουν όλα τα όργανα του σώματος μας και τα αιμοφόρα αγγεία μας.
    Τα αρνητικά συναισθήματα απενεργοποιούν το ανοσοποιητικό μας σύστημα (διαμέσου του τσάκρα του καρδιακού πλέγματος) και κατ’ αυτό τον τρόπο όλοι οι υιοί και τα μικρόβια, καρκινικά κύτταρα που κυκλοφορούν μέσα μας επιτίθενται στον οργανισμό και τον καταβάλουν. Το κυριότερο όμως ο φόβος, η αμφιβολία, η αγωνία και η ανησυχία μας οδηγούν σε μία αμυντική στάση, η οποία μας παρεμποδίζει την αυθόρμητη ροή της νοημοσύνης και έμπνευσης που δεχόμαστε από την Πηγή μας.
Τα αρνητικά συναισθήματα μας δημιουργούνται όταν αμφιβάλλουμε ότι κάποια ανάγκη μας δεν θα πραγματοποιηθεί ή κυρίως φοβάμαι ότι δεν θα πραγματοποιηθεί.
Το κακό με τους ενήλικες είναι ότι κρατάμε το φόβο, το θυμό, μέσα μας, με αποτέλεσμα να σταματάμε τη ροή της ενέργειας μέσα μας, να στέλνουμε μήνυμα στον υποθάλαμο και στη συνέχεια στην υπόφυση να εκκρίνει υπερβολικά ορισμένες ορμόνες που μας καταστρέφουν την υγεία μας, όπως της κορτιζόλης, αδρεναλίνης, ινσουλίνης, χοληστερίνης ή να προκαλούν τη μείωση της θυροξίνης που καταστρέφει κυριολεκτικά το μεταβολισμό μας. Τα συναισθήματα όπως κι όλες οι ανθρώπινες εκδηλώσεις είναι ενέργεια η οποία πάλλεται σε ορισμένες συχνότητες. Είναι ενέργεια που φουντώνει, εξαπλώνεται και πρέπει να την αφήσουμε να ρέει και να φύγει. Είναι ένα κύμα ενέργειας, το όποιο αν το μπλοκάρουμε με το να το κρατήσουμε μέσα μας, μας κάνει τεράστια ζημιά. Αν δείτε τα παιδιά δεν κρατούν αρνητικά συναισθήματα. Παίζουν, θυμώνουν, έπαθα Σκλήρυνση κατά Πλάκας διότι κράτησα μέσα μου το μίσος, το θυμό, τις ενοχές. Η αρνητική ενέργεια των αρνητικών μου συναισθημάτων διαμέσου του 4ου τσάκρα, του τσάκρα της καρδιάς παραπλάνησαν το ανοσοποιητικό μου σύστημα και το έκαναν να βλέπει τμήματα του σώματος μου, σαν εχθρούς του. Δυστυχώς ο περισσότερος κόσμος εθίζεται στα αρνητικά συναισθήματα (ενοχή, φόβο..) με την διαδικασία της εκκρίσεως πεπτιδίων και της εισβολής τους στα κύτταρα μας διαμέσου των ανάλογων υποδοχέων.
    O Herbert Benson πρόεδρος του Harvard Medical School’s Mind – Body Medical Institute μας λέει ότι σκέψεις γεμάτες φόβο και stress, οδηγούν σε έγκριση στρεσογόνων ορμονών όπως της νορεπινεφρίνης που εμποδίζουν όλες της φυσικές θεραπευτικές δυνάμεις του σώματος μας να δράσουν. Μπορεί οι στρεσογόνες αυτές σκέψεις να μην πραγματοποιηθούν ποτέ, αλλά η ζημιά που προκαλούν είναι η ίδια.
Η κύρια όμως ορμόνη που εκκρίνεται από τα επινεφρίδια όταν κυριαρχούμαστε από αρνητικές σκέψεις, είναι η κορτιζόλη. Σύμφωνα με τον Dr Bruce McEwen διευθυντή νευροενδοκρινολογίας στο Rockefeller University στο New York University, η έκκριση κορτιζόλης φθείρει τον εγκέφαλο, οδηγεί σε ατροφία τα εγκεφαλικά κύτταρα και προκαλεί απώλεια μνήμης. Επίσης αυξάνει την πίεση αλλά και το σάκχαρο στο αίμα, με αποτέλεσμα την αρτηριοσκλήρυνση και την ανάπτυξη καρδιακών ασθενειών. 
Το κυριότερο αρνητικό συναίσθημα είναι ο φόβος.
Στο παρακάτω γράφημα βλέπουμε πως αντιδρά το σώμα μας στο φόβο, αντιδρά όπως ακριβώς ένα ελάφι που το κυνηγά να το κατασπαράξει ένα λιοντάρι:
  1. Απενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα, διότι όλες οι δυνάμεις του σώματος μας πρέπει  να επικεντρωθούν στην πάλη ή στη διαφυγή  διότι αυτό που διακυβεύεται δεν είναι η επισκεύη του σώματος μας, αλλά η επιβίωση. Δεν θα παθαίναμε ποτέ καρκίνο αν το ανοσοποιητικό μας σύστημα  δεν είχε απενεργοποιηθεί από τα αρνητικά μας συναισθήματα. 
  2. Η ροή του αίματος μειώνεται από τον εγκέφαλο, με συνέπεια να μειώνεται η ικανότητα αντίληψης μας. 
  3. ΟΙ κόρες των ματιών μας διαστέλλονται με αποτέλεσμα, αν όμως  διαστέλλονται και συστέλλονται συνεχώς γιατί  είμαστε κυριευμένοι από φόβο,  τότε τα μάτια μας αποκτούν αυξημένη πίεση και τελικά γλαύκωμα. 
  4. Ο θυρεοειδής αδένας ασθενεί, διότι όταν φοβόμαστε σημαίνει ότι κινδυνευουμε να μην έχουμε τροφή,  με αποτέλεσμα ο οργανισμός  μας να μην μεταβολίζει την τροφή μας, αλλά την αποθηκεύει σε λίπος. Τον μεταβολισμό μας τον ρυθμίζει ο θυρεοειδής με την θυροξίνη που εκκρίνει και για μην μεταβολιστεί σε ενέργεια,  ο οργανισμός μας διαταράσσει την λειτουργία του θυρειοειδή.  
  5. Η αναπνοή μας γίνεται έντονη όπως τρέχουμε, με αποτέλεσμα έχουμε δύσπνοια και προβλήμα τα αναπνοής όταν διακατεχόμαστε από θλίψη, βέβαια βαθύτερα η θλίψη είναι φόβος.
  6. Για να ξεφύγουμε θα πρέπει η πίεση του αίματος μας ν' ανέβει, αλλά και η καρδιά μας να κτυπήσει πιό γρήγορα, γι' αυτό η καρδιά μας παθαίνει αρρυθμία, διότι κάθε φορά που διακατεχόμαστε κυρίως από υποσυνείδητο φόβο, πρέπει να χτυπά πίο γρήγορα και μετά να σταματά, το ίδιο και η αυξημένη πίεση του αίματος, που η κύρια αιτία της είναι ο υποσυνείδητος φόβος. 
  7. Έχουμε προβλήματα στο στομάχι και φουσκώματα,  διότι όταν θέλουμε να ξεφύγουμε απενεργοποιείται το πεπτικό σύστημα, το αίμα φεύγει από το στομάχι για να πάει στα άκρα για να διαφύγουμε ή να παλαίψουμε, για να ολοκληρωθεί  η πέψη η φύση έχει προβλέψει να εκκρίνονται περισσότερα γαστρικά υγρά, με αποτέλεσμα να φθείρονται και να δημιουργούνται έλκη στα τοιχώματα του στομάχου.
  8. Πάσχουμε από σπαστική κολίτιδα και συχνοουρία, διότι  ένα ζώο όταν το κυνηγούν,  αδειάζει κόπρανα και ούρα στην προσπάθεια του ν' απαλλαγεί από το πρόσθετο βάρος και να μπορέσει να ξεφύγει από τα δόντια και τα νύχια του λιονταριού. 
  9. Ο ύπνος μας διαταράσσεται,  δίοτι όταν φοβόμαστε εκκρίνεται κορτιζόλη, με αποτέλεσμα η εκκριση της μελατονίνης που μας βοηθά να κοιμηθούμε απενεργοποιείται, η φύση δεν επιτρέπει σ' ένα ζώο  που φοβάται να κοιμηθεί,  δίοτι όταν φοβάται σημαίνει ότι κινδυνεύει να το κατασπαράξουν. Για το λόγο αυτό όταν ξεμπλοκάρουμε τους μεσημβρινούς των νεφρών και της ουροδόχου κύστης που αντιπροσωπεύουν το φόβο, μας βοηθά να κοιμηθούμε, διότι απενεργοποιούμε το φόβο και ταυτόχρονα απενεργοποιούμε και την ορμόνη του φόβου που  είναι η κορτιζόλη. 
  10. Η έκκριση της κορτιζόλης που δημιουργείται από το φόβο, δημιουργεί την έκκριση ινσουλίνης                                                                                                                                    01-ANTIDRASH-SOMATOS-FOVO                                                 Ένας ασθενής με Σκλήρυνση κατά πλάκας στην Αμερική συνειδητοποίησε ότι έπαθε αυτή την ασθένεια επειδή ένοιωθε ένα διαρκή φόβο, μια μόνιμη απειλή. Ο διαρκής φόβος του έθετε σε συνεχή συναγερμό τα επινεφρίδια τα οποία ήταν υποχρεωμένα να παράγουν συνεχώς κορτιζόλη και να φθείρουν ανεπανόρθωτα το σώμα του. Περιέγραψε το φόβο του, την διαρκή απειλή που δεχόταν και έθετε σε λειτουργία τα επινεφρίδια, σαν τον συναγερμό που κτυπά όταν η πόρτα παραβιάζεται από διαρρήκτες. Για το σώμα μας, ο φόβος είτε είναι πραγματικός είτε είναι φανταστικός, έχει τα ίδια αρνητικά αποτελέσματα, την έκκριση της κορτιζόλης.
       Όπως μας εξηγεί ο Dr Alex Loyd, τα πάντα ελέγχονται από τον μεταιχμιακό ή συναισθηματικό εγκέφαλο και συγκεκριμένα του υποθάλαμου, οποίος ελέγχει τα εξής: 1ον την αρτηριακή πίεση του αίματος, 2ον την θερμοκρασία του σώματος, 3ον την ρύθμιση των υγρών του σώματος μας δια μέσου της δίψας και της λειτουργίας των νεφρών, 4ον την συσταλτικότητα της μήτρας, 5ον την έκκριση γάλακτος από το στήθος, 6ον την συναισθηματική μας διαδικασία, 7ον την αυξητική ορμόνη, 8ον τα επινεφρίδια, 9ον την ορμόνη του θυρεοειδή αδένα και 10ον την λειτουργία των σεξουαλικών οργάνων.
        Η διαδικασία της δημιουργίας κορτιζόλης: ο υποθάλαμος που λαμβάνει σήμα κίνδυνου, διαμέσου του τρίτου ματιού, όταν διακατεχόμαστε από στρες και αρνητικά συναισθήματα, εκκρίνει την ορμόνη CRH (Corticotropin Releasing Hormone), ορμόνη που διεγείρει την υπόφυση για να παράγει την ορμόνη ACTH. Η ορμόνη ACTH (Adrenocorticotropic Hormone), που εκκρίνεται από τον πρόσθιο λοβό της υπόφυσης, διεγείρει την έκκριση της κορτιζόλης από τα επινεφρίδια.
        Σύμφωνα με την Ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, η κορτιζόλη αυξάνει το σάκχαρο του αίματος διασπώντας το γλυκογόνο και προωθώντας τη μετατροπή των αμινοξέων σε γλυκόζη στο ήπαρ, διαδικασία που ονομάζεται γλυκονεογένεση. Για το λόγο αυτό η κορτιζόλη είναι μια διαβητογόνος ορμόνη. Από την άλλη πλευρά ενισχύει τον καταβολισμό των πρωτεϊνών. Η μυϊκή μάζα ελαττώνεται, ενώ παρουσιάζεται και οστεοπορωτική δράση. Με την παρουσία της κορτιζόλης, το λίπος έχει την τάση να συγκεντρώνεται στον τράχηλο και τον κορμό. Η κορτιζόλη καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα, και κυρίως τα λεμφοκύτταρα, ενώ περιορίζει την εκδήλωση της φλεγμονώδους απάντησης. Με τον τρόπο αυτό, αυξάνεται η επιρρέπεια του οργανισμού απέναντι στις λοιμώξεις. Λόγω κατακράτησης χλωριούχου νατρίου, αυξάνεται και η αρτηριακή πίεση. Όταν υπάρχει υπερέκκριση κορτιζόλης, μπορεί να παρατηρηθούν ψυχικές διαταραχές. Τέλος, η κορτιζόλη μπορεί να προκαλέσει νέος έλκος στο γαστρεντερικό σύστημα ή να αναζωπυρώσει παλαιό έλκος.
         Η πίστη μας , καθώς και τα θετικά συναισθήματα της αγάπης, ευσπλαχνίας, γαλήνης, παίζουν καθοριστικό ρόλο στην αυτοθεραπεία μας. Στο Hearth math Institute στην Αμερική απέδειξαν ότι η πίστη μπορεί να εναρμονίσει τη δύναμη του σώματος και της ψυχής μας με την πρόθεσή μας να θεραπευτούμε. Αναλυτικότερα ανακάλυψαν ότι με τη βαθιά πίστη, το ανοσοποιητικό μας σύστημα παράγει την Ανοσοσφαιρίνη Α (Immunoglobulin A) που καταπολεμά όλους τους ιούς.
        Έχει αποδειχθεί ότι άτομα που διαλογίζονται για 5 λεπτά κάθε πρωί, ισχυροποιούν το ανοσοποιητικό τους σύστημα, ανεβάζοντας με το διαλογισμό τα επίπεδα της Ανοσοσφαιρίνης Α. Τα θετικά συναισθήματα (αγάπης, ευσπλαχνίας, γαλήνης, γενναιοδωρίας), που καλλιεργούμε με το διαλογισμό, ανεβάζουν τα επίπεδα της Ανοσοσφαιρίνης Α. Αντιθέτως, τα αρνητικά συναισθήματα όπως αυτά του φόβου, του θυμού, του μίσους, που έρχονται στο νου μας, ακόμη και για πέντε λεπτά, είναι ικανά να μειώσουν σημαντικά τα επίπεδα της Ανοσοσφαιρίνης Α και κατά συνέπεια να μειώσουν σημαντικά, αν όχι να απενεργοποιήσουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα. To παν είναι πώς μεταφράζουμε τα γεγονότα. Ο τρόπος που δεχτήκαμε το γεγονός, ο τρόπος που το αντιληφθήκαμε, το ερμηνεύσαμε, το φιλτράραμε, αυτός είναι πάντα που γεννάει τον πόνο μας ή την χαρά μας. Κάθε φορά που κάνουμε θετικές σκέψεις ή ερμηνεύουμε θετικά μια εμπειρία μας ή συναναστροφή με τους συνανθρώπους μας, το ασυνείδητο γράφει Όφελος-Κέρδος. Η θετική ενέργεια που δημιουργείται τροφοδοτεί όλη μας την ύπαρξη, δίνοντάς μας τη δύναμη να επιτύχουμε σ’ ό,τι επιθυμούμε. Αν κάνουμε αρνητικές σκέψεις ή ερμηνεύσουμε αρνητικά μια εμπειρία μας, δημιουργείται αρνητική ενέργεια που μας μπλοκάρει και δεν μας αφήνει να πετύχουμε αυτά που θέλουμε, αλλά μας δημιουργεί εσωτερική σύγκρουση, η οποία είναι η κύρια αιτία όλων των θεωρουμένων ανιάτων ασθενειών.
         Ο Γερμανός γιατρός Ryke Geerd Hamer μας υποστηρίζει ότι καρκίνο παθαίνουμε όταν έχουμε μεγάλη εσωτερική σύγκρουση, όταν η ζωή μας είναι ενάντια στο σκοπό της ψυχής, που εκφράζεται με τα συναισθήματά μας, όταν πάμε εντελώς ενάντια στα συναισθήματά μας. Το μόνο πραγματικό συναίσθημα που υπάρχει είναι η αγάπη και όλα τα συναισθήματα και αρετές που πηγάζουν από αυτή όπως η χαρά, η γαλήνη, η αγαλλίαση, ο ομορφιά, ο ενθουσιασμός, η ελπίδα, η εμπιστοσύνη, η αλληλεγγύη. Όταν διακατεχόμαστε από το φόβο και από τα συναισθήματα που πηγάζουν από αυτόν όπως είναι ο πανικός, ο θυμός, το μίσος, η οργή, η ζήλια, ο φόβος απώλειας, θανάτου, σημαίνει σίγουρα ότι έχουμε κόψει την επικοινωνία, την πρόσβαση με την Πηγή μας, πάμε ενάντια στο σκοπό της ψυχής μας, βιώνουμε εσωτερική σύγκρουση και αργά ή γρήγορα η αρρώστια θα έλθει για να μας κάνει να αναθεωρήσουμε τη ζωή μας και να έλθουμε στο «σωστό δρόμο». Έχω αναφερθεί ξεκάθαρα στη δομή του εγκεφάλου μας όπου όταν έχουμε αρνητικά συναισθήματα ο μεταιχμιακός ή συναισθηματικός εγκέφαλος δίνει εντολή στον ερπετικό ή αυτόνομο νευρικό σύστημα να μπει σε διαδικασία συναγερμού όπου αυξάνει την πίεση του αίματος τον κτύπο της καρδιάς, την αναπνοή, σφίγγει τα δόντια, εκκρίνει γαστρικά υγρά, δημιουργεί σπαστική κίνηση στο έντερο, σφίγγει τους μυς στον αυχένα και στον ώμο. Σε βαθύτερη βέβαια σύγκρουση παραπλανά το ανοσοποιητικό σύστημα το οποίο αντιλαμβάνεται ότι απειλείται από τα ίδια του τα μέλη και επιτίθεται σε αυτά. Υπάρχουν τόσα αυτοάνοσα νοσήματα, όσα είναι και τα όργανα ή μέρη του σώματός μας. Σε ακόμη βαθύτερη σύγκρουση το άτομο παθαίνει καρκίνο. Όταν απαλλαγούμε από το φόβο, όλα διορθώνονται, όλα πάνε τέλεια μέσα μας.
         Το EFT μας βοηθά να απελευθερωθούμε από τα αρνητικά συναισθήματα μας,  μας βοηθά να αλλάξουμε τα περιοριστκά μας πιστεύω και την ψυχολογική αντιστροφή να θέλουμε να είμαστε άρρωστοι και δυστυχισμένοι. Ο φόβος απόρριψης   που μας βάζει σε συναγερμό με τη διαδικασία του θυμού, είναι υποσυνείδητός και προέρχεται από τα γεγονότα που έχουν καταγραφεί στην αμυγδαλή του εγκέφαλού μας (βλέπετε στο γράφημα του εγκεφάλου πιό πάνω) από την σύλληψη μας έως την ηλικία των 5 ετών (κατά την πλειονότητα όμως έως 3 ετών). Ο φόβος απόρριψης είναι η κύρια αιτία του φόβου μας αλλά και του θυμού που δημιουργείται από αυτό. Όταν είμαστε μικροί δεν έχουμε δημιουργήσει πνευματικό εγκέφαλο και λαμβάνουμε για πραγματικότητα ότι βλέπουμε, κατ’ αυτό τον τρόπο λαμβάνουμε για απόρριψη την διαμάχη, την αυστηρότητα, την κριτική, την απουσία των δικών μας. Τότε κάθε φορά που αντιμετωπίζουμε κάποιες από αυτές τις συμπεριφορές (κριτική, απόρριψη, δυσκολίες στη ζωή) αμέσως φοβόμαστε και μπαίνουμε σε συναγερμό με τη διαδικασία του θυμού. Το υποσυνειδητο δεν έχει κρίση είναι σαν το μικρό παιδί που θέλει να ειναι άρρωστο για να τραβήξει την προσοχή των δικών. Αυτό είναι η ψυχολογική αντιστροφή θέλουμε υποσυνείδητα να είμαστε α΄ρρωστοι και δυστυχισμένοι για να έλξουμε την προσοχή των δικών μας, που νομίζουμε ότι μας απέρριψαν. 
    Γιά να απενεργοποιήσουμε την ψυχολογική μας αντιστροφή (την υποσυνείδητη επιθυμία μας να κάνουμε ζημιά στον εαυτό μας για ελξουμε την προσοχή των άλλων)  κάνουμε μαλάξεις στο σημείο (ST 16) πάνω από το στήθος, λέγοντας παρ’ όλο ότι υποσυνείδητα νοιώθω φόβο απόρριψης και υποσυνείδητα ήθελα να είμαι άρρωστος και δυστυχισμένος για να έλκω την προσοχή των δικών μου που νομίζω ότι με απέρριψαν, από σήμερα επιλέγω ν’ αγαπώ, να εκτιμώ, να αποδέχομαι πλήρως τον εαυτό μου και να επικεντρώνω την συνείδησή μου στην αγάπη, στο φως, το Χριστό. Είμαι φως, είμαι μια ψυχή γεμάτη φως, γεμάτη αγάπη, ο φόβος απόρριψης που από παρανόηση του υποσυνειδήτου του υποσυνειδήτου μου, βίωσα μικρός, σκέπασε την ψυχή μου, την απομόνωσε από την Πηγή μου κι έτσι ξεκομμένος βίωνα μέχρι σήμερα, φόβο, θλίψη, θυμό, ανασφάλεια, ενοχές. Από σήμερα που συνειδητοποίησα ότι όλα τα προβλήματά μου οφείλονται στο φόβο απόρριψης που βίωσα από παρανόηση του υποσυνειδήτου μου βιώνω το φόβο απόρριψης για να απαλλαγώ. Κάνουμε 7-10 κτυπήματα σε όλα τα σημεία που δείχνουμε στο παρακάτω γράφημα, τρείς έως πέντε γύρους επικεντρώνοντας την συνείδηση μας στο φόβο απόρριψης και στο θυμό ή σε οποιοδήποτε αρνητικό συναίσθημα θέλουμε να απενεργοποιήσουμε                                                                                                                    04-SHMEIA-KSEK.ENERG.KENTR     Ο Γάλλος γιατρός Jean-Jacques Crèvecœur και ο Γερμανός γιατρός Ryke Geerd Hamer μας εξηγούν πως μπορούμε να ξεπεράσουμε τις εσωτερικές συγκρούσεις:
    1. Το να ξαναμάθουμε λοιπόν να ακούμε τα συναισθήματά μας, να τα αναγνωρίζουμε και να τα δεχόμαστε, να τα ευχαριστούμε μάλιστα που επαγρυπνούν για μας, είναι ένας πρώτος σταθμός για να αποφεύγουμε τις καταστρεπτικές εσωτερικές συγκρούσεις και το στρες. Εάν, επιπλέον, μπορούμε να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας με τρόπο κατάλληλο, υπεύθυνα, χωρίς να αποδίδουμε στους άλλους την ευθύνη, θα μπορέσουμε πολύ γρήγορα να ξαναβρούμε την ισορροπία μας.
    2. Να εκφράζουμε τα συναισθήματά μας. Να τολμάμε τις αντιπαραθέσεις, με σεβασμό στους άλλους : πόσες φορές, σε δύσκολες, τεταμένες, δυσάρεστες καταστάσεις, δεν συνέβη να μην τολμήσουμε να πούμε τα πράγματα στον άλλο, με σεβασμό, αλλά και σταθερά, με θάρρος ; Πόσες φορές δεν κατάπιαμε τα λόγια μας από φόβο μην προκαλέσουμε σύγκρουση ; Φοβόμαστε συχνά να πούμε δυσάρεστα πράγματα, επειδή πιστεύουμε ότι είναι προτιμότερο να διατηρούμε την ειρήνη ανάμεσα στους ανθρώπους. Όμως αυτή η ειρήνη είναι απατηλή, αφού μέσα μας μπορεί να γεννιέται ένα ισχυρό βίαιο συναίσθημα. Όμως, μην λέγοντας τίποτα, αυξάνουμε την αίσθηση απογοήτευσης και μνησικακίας μέσα μας, μέχρι που η κατάσταση γίνεται αφόρητη. Τότε, είτε ξεσπάμε βίαια πάνω στον άλλο, οπότε συμβαίνει αυτή η σύγκρουση και η ρήξη που ακριβώς θέλαμε να αποφύγουμε, είτε καταπίνουμε τα συναισθήματά μας για άλλη μια φορά, και τότε συμβαίνει ο καρκίνος ή η οξεία ασθένεια, που μας καλεί να εξετάσουμε προσεχτικά την ανισορροπία που έχουμε δημιουργήσει ... Το να τολμάμε τη σύγκρουση, είναι το να μάθουμε να μιλάμε για τα πράγματα που μας ενοχλούν, ήρεμα, χωρίς υπεκφυγές. Το να μάθουμε να εκφράζουμε με ειλικρίνεια το τι μας συμβαίνει, είναι ο καλύτερος τρόπος για να φροντίζουμε τις σχέσεις μας με τους άλλους.
    3. Να συγχωρούμε, όχι, να συγχωρήσουμε τον άλλο για το κακό που μπορεί να μας έχει κάνει, αλλά να συγχωρήσουμε τον εαυτό μας για τον πόνο που δεχτήκαμε να ζήσουμε τόσο καιρό, μέχρις ότου χαλαρώσουμε, μέχρις ότου εκφράσουμε στον άλλο τις ανάγκες και τα συναισθήματά μας, μέχρις ότου τολμήσουμε την αντιπαράθεση, μέχρις ότου, επιτέλους, αναγνωρίσουμε και δεχτούμε την πραγματικότητα, μέχρις ότου κλείσουμε τις εκκρεμότητές μας.
     Όσο και αν μας εκπλήσσει, υπεύθυνοι για τα σοκ, τις εσωτερικές συγκρούσεις, το στρες μας, δεν είναι ποτέ οι άλλοι, ούτε τα γεγονότα.To παν είναι πως μεταφράζουμε τα γεγονότα. Ο τρόπος που δεχτήκαμε το γεγονός, ο τρόπος που το αντιληφθήκαμε, το ερμηνεύσαμε, το φιλτράραμε, αυτός είναι πάντα που γεννάει τον πόνο μας ή την χαρά μας. Η ασθένεια δεν είναι μοιραία, δεν συμβαίνει ποτέ τυχαία. Που θέλει να πει, ότι αλλάζοντας τις συνήθειες συμπεριφοράς μας, τους τρόπους σκέψης μας, τη συναισθηματική ζωή μας, μπορούμε να εξαλείψουμε οριστικά την επήρεια των ασθενειών πάνω μας. Τελικά αν κάπου «πέσαμε έξω» με πολλή αγάπη, χιούμορ και ταπεινότητα, θα πρέπει να ευχαριστήσουμε τον εαυτό μας για την ηλιθιότητά μας και να μας συγχωρήσουμε για το κακό που μας κάναμε.
         Ο ολιστικός γιατρός Dr Bradley Nelson στο βιβλίο του «The Emotion Code» μας εξηγεί ξεκάθαρα ότι όλες οι ασθένειες προέρχονται από παγιδευμένα συναισθήματα. Ονομάζει τη μέθοδο απαλλαγής των αρνητικών συναισθημάτων «Future Medicine» δηλαδή ιατρική του μέλλοντος. Εξετάζοντας την αρχαία Κινέζική ιατρική που η κύρια αιτία όλων των ασθενειών είναι ανισορροπία της ενέργειας στο σώμα μας, εφάρμοσε την τεχνική του «The Emotion Code», όπου διαπίστωσε ότι η κύρια αιτία στις παρακάτω ασθένειες ήταν τα παγιδευμένα αρνητικά συναισθήματα και θεράπευσε τα περισσότερα από αυτά όπως: αλλεργίες, άσθμα, ισχίο, πόνο στη μέση, στα γόνατα, στις αρθρώσεις, στον αυχένα, στην κοιλιακή χώρα, στους ώμους, στο στήθος, στα μάτια, προβλήματα στον καρπικό σωλήνα, ινομυώματα, χρόνια κόπωση, καρκίνο, σκλήρυνση κατά πλάκας, Λύκο, καούρες, διαβήτη, νόσο του Chron, δυσκοιλιότητα, σπαστική κολίτιδα, κατάθλιψη, υποθυρεοειδισμό, ίλιγγο, ημικρανίες, αϋπνίες, κρίσεις πανικού, φοβίες, δυσλεξία, μαθησιακές δυσκολίες, Parkinson, προβλήματα ακμής σε μεγαλύτερες ηλικίες, υπογλυκαιμία, αδυναμία.
    Ελευθερώνοντας το σώμα μας από τα παγιδευμένα αρνητικά συναισθήματα του δίνουμε την ευκαιρία να αυτοθεραπευτεί, διότι όπως έχουμε αναφέρει, τα αρνητικά συναισθήματα απενεργοποιών το ανοσοποιητικό σύστημα, αλλά και το παραπλανούν έτσι ώστε να θεωρήσει εχθρούς διάφορά σημεία ή όργανα του σώματος, να επιτεθεί και να μας δημιουργήσει όλες τις φλεγμονές και αυτοάνοσα νοσήματα που προαναφέραμε.  Τα παγιδευμένα αρνητικά συναισθήματα είναι η κύρια αιτία για όλους τους πόνους που υποφέρουν οι άνθρωποι σήμερα με κυρίαρχο τον πονοκέφαλο, τον πόνο στον αυχένα (που βρίσκεται ο ερπετικός εγκέφαλος) τον πόνο στη μέση. Τα παγιδευμένα αρνητικά συναισθήματα προκαλούν ανησυχίες, κατάθλιψη, αϋπνίες.
       Τι είναι τα παγιδευμένα αρνητικά συναισθήματα; Είναι ενέργεια που παγιδεύεται στο σώμα μας, όταν έχουμε βιώσει έντονο θυμό, θλίψη, ενοχές, ζήλια. Το σώμα μας έχει πολύ μεγαλύτερη σοφία από το νου μας, θυμάται τα πάντα, βασίζεται στα δεδομένα του υποσυνειδήτου, όπου έχουν καταγραφεί τα πάντα. Πολλοί έχουν ξεχάσει το θυμό που είχαν για κάποιο πρόσωπο, όταν όμως εστιάσουν την προσοχή τους στο πρόσωπο και στο περιστατικό που τους δημιούργησε θυμό και τους κτυπήσουμε κάτω από το στήθος στο δεξί μέρος που είναι πάνω από το συκώτι ή και στο αριστερό που ξεκινά ο μεσημβρινός του συκωτιού, το σημείο αυτό πονά και πονά έως ότου βγάλουν, απεγκλωβίσουν την ενέργεια του θυμού που έχει εγκλωβιστεί σε αυτό το σημείο.
        Κάθε αρνητικό συναίσθημα βρίσκεται σε μια συγκεκριμένη περιοχή του σώματος μας και δονείται με μια ιδιαίτερη συχνότητα, τα πάντα άλλωστε στο Σύμπαν είναι ενέργεια που δονούνται σε μία ορισμένη συχνότητα. Ενώ δονούνται με την συγκεκριμένη συχνότητα την μεταδίδουν και στους ιστούς που βρίσκονται γύρω από αυτά τα όργανα. Τα αρνητικά συναισθήματα δονούνται με κατώτερες συχνότητες , ενώ τα θετικά με ανώτερες. Όταν έχουμε παγιδευμένα συναισθήματα, έλκουμε συνεχώς τα συναισθήματα αυτά, έλκουμε πρόσωπα και καταστάσεις που θα μας δημιουργήσουν αυτά τα συναισθήματα. Αυτό γίνεται γιατί τα αρνητικά συναισθήματα είναι ενέργεια που πάλλεται και μεταδίδεται στους ιστούς τους σώματος, όταν έχουμε θυμό μέσα μας, θυμώνουμε γρήγορα με κάθε κατάσταση διότι ήδη το σώμα μας δονείται συνεχώς στη συχνότητα του θυμού. Άλλωστε στο Σύμπαν έλκουμε αυτό στο οποίο επικεντρώνουμε τη συνείδηση μας. Όταν έχουμε μέσα μας θυμό, επικεντρώνουμε τη συνείδησή μας στο θυμό και τα κύτταρά μας είναι γεμάτα υποδοχείς θυμού, ο εγκέφαλο μας είναι γεμάτος νευρωνικά δίκτυα θυμού.
       O χάρτης του Emotion Code του Bradley Nelson:
    Πρόβλημα στο λεπτό έντερο ή στην καρδιά από εγκατάλειψη, απιστία, χαμό, έλλειψη αγάπης.
    Πρόβλημα στη σπλήνα ή στο στομάχι, από ανησυχία, απελπισία, αηδία, νευρικότητα.
    Πρόβλημα στο πνευμόνι ή στο παχύ έντερο από κλάμα, αποθάρρυνση, απόρριψη, θλίψη, πόνο. Πρόβλημα στο συκώτι και στη χολή, από θυμό, πικρία, ενοχή, μίσος, μνησικακία., πανικό, κατάθλιψη.
    Πρόβλημα στο νεφρά ή στην κύστη από κατάκριση, τρόμο, φόβο.
    Πρόβλημα στους αδένες και σεξουαλικά όργανα, από ταπείνωση, ζήλια, πόθο, καταπίεση.
    Σύμφωνα με τον χάρτη της συνειδητότητας του διδάκτωρ ψυχιατρικής David R. Hawkins όλα τα αρνητικά πεδία της συνειδητότητας κάτω από 200, δημιουργούν κατάθλιψη, προέρχονται από την πεποίθηση ότι η Πηγή της ευτυχίας μας ευρίσκεται έξω από μας ή ότι έχουμε κάτι κακό μέσα μας ή έχουμε κάνει κάτι κακό και δεν αξίζουμε να μας αγαπήσουμε, δεν αξίζουμε να βιώνουμε την ενότητα τη χαρά.
    Αναλυτικότερα σύμφωνα με τον χάρτη της συνειδητότητας του David R. Hawkins όλα τα αρνητικά πεδία της συνειδητότητας που πάλλονται κάτω από 200 παλμούς το δευτερόλεπτο έχουν ως εξης: στους 20 έχουμε την ντροπή που θέλουμε να καταργήσουμε τον εαυτόν μας, στους 30 παλμούς είναι οι ενοχές όπου θέλουμε να κάνουμε κακό στον εαυτό μας, στους 50 απάθεια όπου καταδικάζουμε συνεχώς τον εαυτό μας, στους 75 νοιώθουμε θλίψη, στους 100 νοιώθουμε ανησυχία και έντονο φόβο, ανησυχία, στους 125 νοιώθουμε στέρηση ανεκπλήρωτη επιθυμία, στους 150 θυμός, μίσος και 175 αδιαφορία, αρρωστημένη περηφάνια.
    Συμπέρασμα: Τα αρνητικά μας συναισθήματα είναι η κύρια αιτία όλων των ασθενειών, της φτώχειας και της μιζέριας που βιώνουμε στη ζωή μας. Θέτουν τον ερπετικό μας εγκέφαλο σε συναγερμό με αποτέλεσμα την έγκριση όλων των ορμονών του σώματος μας, όπως προκαλούν την έγκριση χημικών ουσιών όπως της αδρεναλίνης, της κορτιζόλης, της υπερβολικής χοληστερίνης και ινσουλίνης, οι οποίες καταστρέφουν τα κυριότερα όργανα του σώματος μας και τα αιμοφόρα αγγεία μας. Επίσης ο συναγερμός αυτός απενεργοποιεί το ανοσοποιητικό και το πεπτικό μας σύστημα. Διαμέσου δε του τσάκρα της καρδιάς παραπλανά το ανοσοποιητικό μας σύστημα και προκαλεί όλες τις αυτοάνοσες ασθένειες. Όταν τα αρνητικά συναισθήματα είναι ισχυρά, παγιδεύονται μόνιμα στο σώμα μας σε συγκεκριμένα όργανα, ανάλογα με το συναίσθημα και προκαλούν κατώτερες δονήσεις που έλκουν αρνητικά πρόσωπα και καταστάσεις στη ζωή μας. Ο φόβος μας στην πλειονότητα είναι υποσυνείδητος, ο οποίος προέρχεται από τα γεγονότα που έχουν καταγραφεί στην αμυγδαλή του εγκεφάλου μας από την σύλληψη μας έως την ηλικία των 5 ετών (κατά την πλειονότητα όμως έως 3 ετών). Ο φόβος απόρριψης είναι η κύρια αιτία του φόβου μας αλλά και του θυμού που δημιουργείται από αυτό. Όταν είμαστε μικροί δεν έχουμε δημιουργήσει πνευματικό εγκέφαλο και λαμβάνουμε για πραγματικότητα ότι βλέπουμε, κατ’ αυτό τον τρόπο λαμβάνουμε για απόρριψη την διαμάχη, την αυστηρότητα, την κριτική, την απουσία των δικών μας. Τότε κάθε φορά που αντιμετωπίζουμε κάποιες από αυτές τις συμπεριφορές (κριτική, απόρριψη, δυσκολίες στη ζωή) αμέσως φοβόμαστε και μπαίνουμε σε συναγερμό με τη διαδικασία του θυμού. Οι συνέπειες για παράδειγμα του θυμού είναι τραγικές για το σώμα απενεργοποιούμε και παραπλανούμε το ανοσοποιητικό σύστημα με αποτέλεσμα όλα τα αυτοάνοσα νοσήματα. Η κύρια αιτία των αυτοάνοσων νοσημάτων (σκλήρυνση κατά πλάκας, νόσο του Αλτσχάιμερ, Άσθμα, Πάρκινσον, Hashimoto, φλεγμονή στο έντερο, αρθρίτιδες, ψωρίαση, λεύκη, λύκος) είναι ότι το ανοσοποιητικό μας σύστημα παραπλανιέται όταν θυμώνουμε και επιτίθεται στον ίδιο τον οργανισμό μας. Με το θυμό μπλοκάρεται ο μεσημβρινός της χολής με αποτέλεσμα η ενέργεια να μην πηγαίνει στη χολή και να δημιουργούνται πέτρες. Όλα τα προβλήματα στον αυχένα, πονοκέφαλος, στους οσφυϊκούς και ιερούς σπονδύλους στη μέση, στο ισχίο οφείλονται σε μπλοκάρισμα του μεσημβρινού της χολής που δημιουργείται από το θυμό.
    Μπλοκάρισμα στο μεσημβρινό του συκωτιού, που προκαλείται από θυμό μας δημιουργεί όλα τα προβλήματα στο ήπαρ (ακόμη και καρκίνο), καθώς πρόβλημα στο θυρεοειδή αδένα, στα ισχία, στα γόνατα κι όλα τα αυτοάνοσα νοσήματα.
    Μπορούμε να απαλλαγούμε από την κατάθλιψη αν μυηθούμε στην αγάπη. Η αγάπη είναι μέσα σε κάθε άνθρωπο, αλλά χρειάζεται να μυηθεί σε αυτή για να μπορεί να αγαπά και να αγαπιέται.
     Μπορούμε όμως να ξαναγεννηθούμε να πετάξουμε από υγεία και χαρά:
    1. Αν μυηθούμε στην αγάπη χωρίς όρους, εκεί μπορώ να σας βοηθήσω, στα σεμινάρια μου, ή κι από μακριά παρακολουθώντας τις εκπομπές μου, βλέπετε στα μάτια μου την αγάπη χωρίς όρους, βλέπετε στα μάτια μου τον καθρέφτη του εαυτού σας και τον αγαπάτε.
    2. Αν συμμετέχουμε στα μυστήρια και τις τελετές της θρησκείας μας, αν συγχωρούμε τον εαυτόν μας και τους συνανθρώπους μας, ακολουθούμε το Λόγο του Κύριου, ταπεινώνουμε, μειώνουμε το εγώ μας, που είναι το εμπόδιο που μας κόβει την πρόσβαση με την Πηγή, βοηθούμε τους συνανθρώπους μας και όλα τα όντα του σύμπαντος και προσευχόμαστε συνεχώς.
    3. Αν απενεργοποιήσουμε την ενέργεια από τα αρνητικά μας συναισθήματα που έχουν συσσωρευτεί μέσα μας, τα οποία δονούνται σε χαμηλές συχνότητες με αποτέλεσμα να μην μας επιτρέπουν να βιώσουμε την αγάπη, η οποία δονείται σε υψηλές δονήσεις.
    4. Αν επαναπρογραμματίσουμε το υποσυνείδητο μας, και έχουμε την δυνατότητα να το κάνουμε αυτό με τα Cds που υπάρχουν στα βιβλία μου και υπάρχουν χιλιάδες που το έχουν πετύχει.
    ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΣΠΑΜΑΤΑ  κυρίως από το βιβλίο μου «Μια Ζωή Γεμάτη Φως»  αλλά και το νέο μου βιβλίο «Η Πηγή των Πάντων».
         Είναι σημαντικό για όλους όμως να αποκτήσετε και τα τρία βιβλία για να αλλάξετε την ζωή σας και να πετάξετε από υγεία και χαρά όπως έκανα εγώ, για αυτό αν παραγγείλετε και τα τρία βιβλία μου «Έτσι Γίνεται το Θαύμα», στο «Μια Ζωή Γεμάτη Φως» και η «Πηγή των Πάντων» σας τα στέλνω με  μεγάλη έκπτωση  και χωρίς να σας χρεώνω έξοδα αποστολής. Αν θέλετε να παραγγείλετε δεν έχετε παρά να στείλετε μήνυμα την διεύθυνση και το κινητό σας ή να τηλεφωνήσετε στο 6977349766.
    Και στα τρία βιβλία υπάρχουν cd, που σας βοηθούν να επαναπρογραμματίσετε το υποσυνείδητο σας, να αλλάξετε τις πεποιθήσεις σας. Επίσης στα βιβλία και στα σεμινάρια μου αυτά υπάρχουν πλήρεις οδηγίες για να απενεργοποιήσετε τα αρνητικά σας συναισθήματα και να αυτοθεραπευτείτε σε ενεργειακό επίπεδο και στη συνέχεια σε σωματικό επίπεδο από προβλήματα στην σπονδυλική στήλη, στη μέση, στον αυχένα, στα γόνατα, στο ισχίο, στο στομάχι, στη χολή, αυτοάνοσα νοσήματα, συχνοουρίας, προβλήματα σπαστικής κολίτιδας ή δυσκοιλιότητας, ιγμορίτιδας, ροχαλητού, πρόβλημα καρπιαίου σωλήνα, τενοντίτιδες, αϋπνία, κρίσεις πανικού, κατάθλιψη, διακοπή περιόδου, αρρυθμία, ταχυκαρδία, πονοκέφαλοι, ημικρανίες, δύσπνοιες, αναπνευστικά προβλήματα, προβλήματα στη χολή, χοληστερίνη.(βέβαια για οποιαδήποτε θέμα υγείας έχετε θα απευθύνεστε πρώτα στο γιατρό σας, ενώ παράλληλα σε πνευματικό, νοητικό και ενεργειακό επίπεδο θα απαλλάσσεστε από τις συνθήκες που σας οδήγησαν στην ασθένεια και θα αυτοθεραπεύστε).
    Είμαι πάντα δίπλα σας για να απελευθερωθούμε από όλα τα προβλήματα μας, να πετάξουμε από υγεία και χαρά και να οδηγηθούμε στο φως.
    Με άπειρη, χωρίς όρους αγάπη
    Αλέξης Φωτόπουλος
    Συγγραφέας - Spiritual Healer

Χόρχε Μπουκάι: Κουβαλάμε τους πόνους που δεν μπορέσαμε να εκφράσουμε στην παιδική μας ηλικία

Αν εξοργίζομαι επειδή αργείς, μπορεί, το να έρχεσαι στην ώρα σου να μην αρκεί για την επίλυση του προβλήματός μου. Θα έπρεπε να δω τι είναι αυτό που με πειράζει τόσο, ποια ερμηνεία δίνω στην αργοπορία σου, τι είναι αυτό που χρειάζομαι από σένα, τι σου ζητάω απαιτώντας ακρίβεια…
Να μου αποδείξεις ότι νοιάζεσαι για μένα; Να με εκτιμάς; Να με λάβεις υπόψη σου; Τι θέλω να πω όταν αντιδρώ έτσι;
Όταν επικεντρωνόμαστε υπερβολικά στον εαυτό μας, δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι συμβαίνει στον άλλον και γινόμαστε εγωκεντρικοί.
Γι’ αυτόν που βλέπει απ΄έξω, η συμπεριφορά μας μοιάζει τουλάχιστον υπερβολική – αν όχι εντελώς παράλογη. Και πιθανότατα είναι, γιατί αυτές οι τόσο πρωτόγονες αντιδράσεις προέρχονται στην πραγματικότητα από τα πρώτα χρόνια της ζωής μας, από τους τρόπους συμπεριφοράς που μάθαμε για να προστατευόμαστε από τα τραύματα της παιδικής ηλικίας…
Αυτή η ανάμνηση του πρωτογενούς τραύματος μπορεί να ονομαστεί «το πληγωμένο παιδί». Αυτό το πληγωμένο παιδί που φέρουμε μέσα μας είναι που μας κάνει να αντιδρούμε έτσι.
Κουβαλάμε τους πόνους που δεν μπορέσαμε να εκφράσουμε στην παιδική μας ηλικία και τους εξωτερικεύουμε μέσω των αντιδράσεών μας, χωρίς να το συνειδητοποιούμε.
Αυτό σημαίνει πως τοποθετούμαστε πριν καλά καλά μπορέσουμε να σκεφτούμε. Αυτού του είδους οι αντιδράσεις είναι που δημιουργούν τα περισσότερα προβλήματα στις διαπροσωπικές σχέσεις.
Δυστυχώς, όταν βιώνουμε μία σχέση, τους πόνους και τους θυμούς που δεν βρήκαν διέξοδο στο παρελθόν, τους αναπλάθουμε στο παρόν μας, εμπλέκοντας και τον άλλον στις αντιδράσεις μας.
Γενικά, αυτοί οι παλιοί πόνοι δεν εμφανίζονται μέχρι να βρεθούμε σε μία ερωτική σχέση. Η σχέση και ο γάμος ξύνουν αυτές τις παλιές πληγές και υποθέτουμε πως είναι ο σύντροφός μας που τις προκαλεί.
Συνήθως αυτό δε συμβαίνει από την αρχή, αλλά σιγά σιγά, όσο αισθανόμαστε πραγματικά δεμένοι με τον άλλον. Αυτό το πληγωμένο παιδί που κουβαλάμε μέσα μας είναι σαν μία μαύρη τρύπα που ρουφάει τα πάντα, σαν ένας πονόδοντος.
Όταν παρουσιάζεται στη ζωή μας δεν μπορούμε να σκεφτούμε τίποτε άλλο, ο πόνος κυριαρχεί στη ζωή μας. Σε πολλές περιπτώσεις χωρισμού, το πρόβλημα δεν βρίσκεται στη σχέση μεταξύ των δύο, αλλά σε άλυτα θέματα του παρελθόντος ενός από τους δύο (ή και των δύο).
Η αντίδρασή μου προκαλεί τη δική σου, κι έτσι ο ένας επηρεάζει αρνητικά τον άλλον. Όταν κουβαλάμε μέσα μας το πληγωμένο παιδί, έχουμε την αίσθηση πως ποτέ δεν βρισκόμαστε στο παρόν.
Πάντα αντιδρούμε για πράγματα που μας συνέβησαν πριν πολλά χρόνια. Αυτό καθιστά τη σχέση με τον άλλον αδύνατη. Όσο δεν ασχολούμαι με το πληγωμένο παιδί, αυτό θα συνεχίσει να αντιδρά και να επιδεινώνει τις προσωπικές μου σχέσεις, καθώς ο μόνος που μπορεί να το ακούσει είμαι εγώ ο ίδιος όταν σκύβω πάνω στη θλίψη και την οργή του. Τότε μόνο το παιδί παύει να αντιδρά, γιατί τότε μόνο το στηρίζω.
ΤΟ ΠΛΗΓΩΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ ΕΠΙΖΗΤΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ  ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΤΟΥ.
ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ
ΤΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΕΚΦΡΑΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ

Για να αγγίξω το σημείο που με πονάει είναι απολύτως απαραίτητο να σταματήσω να κατηγορώ τον άλλον και να παρατηρήσω μέσα από τις αντιδράσεις μου τι είναι αυτό που μου συμβαίνει.
Στις χειρότερες περιπτώσεις, όταν ένα ζευγάρι νιώθει αυτό το κενό που δεν μπορεί να γεμίσει με τους δυο, αποφασίζει να κάνει ένα παιδί… καθώς κι αυτοί που δείχνουν ενήλικοι, δεν είναι παρά δύο απελπισμένα παιδιά που ψάχνουν σωτηρία στο κοινό παιδί τους.
Υπάρχουν άνθρωποι που μπορεί να είναι λαμπροί ως ενήλικες, αλλά όταν αποτραβιούνται στην οικειότητα των πιο στενών τους σχέσεων δεν είναι παρά παιδιά, που χρειάζονται διαρκώς βοήθεια και αντιδρούν στην έλλειψη στοργής, προσοχής ή αναγνώρισης.
Να μάθουμε να εκμεταλλευόμαστε κάθε δυσκολία που συναντάμε στο δρόμο μας, για να εμβαθύνουμε περισσότερο και να έρθουμε σε ουσιαστικότερη επαφή, όχι μόνο με τον σύντροφό μας, αλλά και με την δική μας προσωπική κατάσταση, ως ζωντανά πλάσματα.

12/14/2017

Πάντα φοβίζει αυτός που «κουβαλάει» το αυθεντικό, το ατόφιο και το ανόθευτο!


SHARES10K
Σε μικρότερη ηλικία όταν άκουγα να αποκαλούν κάποιον δύσκολο χαρακτήρα…φυλαγόμουν!
Σχημάτιζα στο μυαλό μου την εικόνα ενός παράξενου ατόμου που μπορούσε να παρεξηγήσει το παραμικρό, με συνέπεια να δίνω εξηγήσεις για κάτι που δεν έκανα και τον είχε ενοχλήσει!
Για να αποφύγω, λοιπόν τα μπερδέματα προτιμούσα να απομακρύνομαι! Να μην έχω πολλές επαφές!
Αυτό μέχρι την στιγμή που κάποιος τον οποίο εκτιμούσα πάνω στην κουβέντα, με μεγάλη σοβαρότητα και αγάπη μου είπε ότι είμαι δύσκολος άνθρωπος!
Στην αρχή χαμογέλασα πιστεύοντας πως κάνει πλάκα! Όταν όμως διαπίστωσα πως το εννοεί ξαφνιάστηκα!!!!
Δεν περίμενα ποτέ πως θα έδινα μια τέτοια εντύπωση, αφού δεν ήμουν δύστροπη, ούτε είχα κακές προθέσεις απέναντι σε κανέναν!
Του ζήτησα να μου εξηγήσει τον λόγο!
Δεν ένοιωθα προσβεβλημένη, απλά απορούσα τι τρομερό έκανα που τον ώθησε να το σκεφτεί!
Απάντησε πως είμαι απόλυτη και κάθετη στις απόψεις μου, δίχως να δίνω δεύτερη ευκαιρία στον άλλον!
Δεν δεχόμουν με τίποτα να κάνω ένα βήμα πίσω όταν όλοι βάζουν λίγο νερό στο κρασί τους!
Τότε συνειδητοποίησα ότι οι άνθρωποι αποκαλούν έτσι, έναν άλλον μόνο και μόνο επειδή δεν ήθελε να τους μοιάσει!!!
Από κείνη την στιγμή, άρχισα να βλέπω με άλλο μάτι αυτά τα άτομα Επιδίωκα να τα γνωρίσω διότι πολύ απλά συμφωνούσα με το σκεπτικό τους!
Κατανόησα πως αρκεί η ακλόνητη πίστη σε αρχές και αξίες για να κάνει κάποιον να φαντάζει διαφορετικός! Να ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους επειδή δεν μπαίνει σε καλούπια!
‘Εχει δικούς του νόμους και κανόνες που του «επιβάλλουν» η συνείδηση και η καρδιά του!
Συμπεριφέρεται όπως θέλει χωρίς να υπολογίζει κόστος!
Πίνει το κρασί του ανέρωτο αφήνοντας τους άλλους να ανησυχούν αφού δεν μπορούν να τον διαχειριστούν!
Είναι απρόβλεπτος και αυτό φοβίζει!!!!
Εκείνον δεν τον απασχολούν τέτοια θέματα! Κοιτάζει την ζωή από άλλη οπτική γωνία!
Φροντίζει οι σχέσεις του να είναι ξεκάθαρες!
Οριοθετεί τις δικές του κόκκινες γραμμές που αν τις περάσεις σε βγάζει έξω από την ζωή του με συνοπτικές διαδικασίες! Δεν χαρίζεται σε κανέναν, ούτε καν στον ίδιο του τον εαυτό, τον οποίο κρίνει αυστηρά!Γι αυτό δεν λέει πολλά! Προτιμά να «μιλά» με πράξεις!Δεν περιαυτολογεί, ούτε περηφανεύεται για κάποια επιτυχία!
Παραμένει σεμνός γνωρίζοντας πως την «ουσία» δεν την πανηγυρίζεις Την βιώνεις σιωπηλά για να καταλάβεις στο έπακρο την σημασία της!
Δίνει την εντύπωση του απροσπέλαστου γιατί είναι πολύ προσεχτικός!
‘Εχει πληγωθεί πολλές φορές και δεν θέλει να επαναλάβει το ίδιο λάθος, δεύτερη φορά!
Αποφεύγει τον συνωστισμό!
Οι «τενεκέδες» κάνουν πολύ θόρυβο και του χαλούν την ησυχία, που επιτρέπει να «ακούει» τις σιωπές, των ανθρώπων για να βγάζει ασφαλή συμπεράσματα!!!
Τον εξιτάρει το «πολύ» και όχι το «πολλοί»!
Αν καταφέρεις να «μπεις» στην καρδιά του θα διαπιστώσεις πως όλα τα συναισθήματα «Χτυπάνε» κόκκινο!!!!!
Ερωτεύεται, αγαπάει, θυμώνει, απογοητεύεται, χαίρεται σε υπερθετικό βαθμό!!! Τα «χλιαρά» και τα «μέτρια» δεν τον αφορούν!
‘Εχει πάντα αποθέματα αγάπης τα οποία ξοδεύει αλόγιστα, μα ποτέ δεν σπαταλάει άσκοπα!!!! Και αυτή την ειδοποιό διαφορά την γνωρίζει άριστα!
Αυτός είναι ο λόγος που κόβει αμέσως κάθε επικοινωνία, μόλις αισθανθεί εκμετάλλευση και αλαζονεία και ας τον κατηγορούν πως είναι σκληρός, απόλυτος και κάθετος!
Κρίνει τους άλλους από αυτό που έχουν «μέσα» τους! Όχι από κείνο που πλασάρουν!
Αδιαφορεί επιδεικτικά για το «φαίνεσθαι» και οτιδήποτε «εμπεριέχει» υποκρισία!
Δε τον απασχολεί η γνώμη κανενός ούτε επιζητά την αποδοχή!
Του αρκεί που λειτουργεί με δικαιοσύνη προσέχοντας μην αδικήσει κάποιον!
Ακόμα όμως και να συμβεί αυτό άθελα του εχει την λεβεντιά να ζητήσει συγνώμη, αναγνωρίζοντας αμέσως το λάθος!
Αν κάποιοι ονομάζουν αυτόν τον άνθρωπο, δύσκολο, περίεργο και παράξενο, εγώ απλώς τον αποκαλώ… Υπέροχο!!!!!
Πάντα το «ανόθευτο» και το «ατόφιο» που «κουβαλάει», οδηγούν στην πεμπτουσία της ζωής!
Λυτρώνει η παρουσία του! Με «γεμίζει» φως! Ελπίδα πως τίποτα δεν έχει χαθεί!
Αδιαφορώ για την προδοσία!
Η σκιά του πάντα προσφέρει μια ασφαλή «πατρίδα»!
‘Οσο υπάρχει …
Μπορούν να συγχωρεθούν όλες οι αμαρτίες αυτού του κόσμου και να «σηκωθεί» ψηλότερα! Να εξαγνιστούν όλοι αυτοί που δεν τον δέχονται, γιατί η αυθεντικότητα αποκαλύπτει περίτρανα την δική τους «γύμνια»!!!!
Η συνύπαρξη μαζί του είναι ευλογία!
«Παρηγορεί» τους αναστεναγμούς κλείνοντας για πάντα τις λαβωματιές!
«Ξυπνάει» την δοτικότητα! Την «ξεσηκώνει να «συναντήσει» την γενναιοδωρία , για να σου χαριστούν όσα ποθείς και ονειρεύεσαι!!!!!
«Καθρεφτίζει» την ψυχή του, στην δική σου!
«Αιχμαλωτίζει» σ’ ένα βλέμμα, ολάκερη την πλάση, που «φωνάζει» πως αφού το αδάμαστο από το οποίο είναι φτιαγμένος συνεχίζει να απαξιώνει το κακό, όσες φορές και να βάλουν φωτιά σε τούτο τον κόσμο, άλλες τόσες θα αναγεννιέται από τις στάχτες του!!!!!

12/07/2017

Η ψυχοθεραπεία δεν είναι για όλους


Με ρωτάνε: «Τελικά βοηθάει η ψυχοθεραπεία; Αξίζει τον κόπο να προσπαθήσω;».    
Προσωπικά, λόγω της εκτεταμένης μου εμπειρίας σ’ αυτό το επάγγελμα, δεν μπορώ να απαντήσω με ένα ναι, ή με ένα όχι.
Είναι σα να με ρωτάς: «Βοηθά να ταξιδεύω στη θάλασσα; Βοηθά να κάνω καταδύσεις; Να κάνω ορειβασία; Βοηθά να μπαίνω σε σχέσεις;»
Εξαρτάται.
Σε κάποιους η θάλασσα φέρνει ναυτία. Δεν τολμούν ούτε να σκεφτούν να κολυμπήσουν σε άγνωστα νερά. Και μόνο η ιδέα τους αναστατώνει, τους τρομάζει.
Το ίδιο και οι βουτιές.
Ακόμα και η ιδέα της περιπέτειας, του ταξιδιού, της ανάβασης τους κουράζει και δεν βρίσκουν σ’ αυτήν κανένα νόημα.
Η πλειοψηφία των ανθρώπων αγαπούν τα προβλήματα περισσότερο από τις λύσεις τους, γιατί έμαθαν να ζουν μ’ αυτά, και μέσα από αυτά να αναγνωρίζουν τον εαυτό τους.
Οι αλλαγές τους τρομάζουν, ιδίως εάν αυτές πρόκειται να τους οδηγήσουν σε μια καινούργια ζωή, γιατί σε αυτό το νέο πλαίσιο ζωής χρειάζεται να καταβάλουν προσπάθεια. Να αλλάξουν τις συνήθειές τους.
Να πάψουν να ρίχνουν τις ευθύνες της ζωής τους σε άλλους, και να τις αναλάβουν οι ίδιοι.
Επίσης, η κάθε ατομική απόπειρα εμπλοκής σε προσωπική ψυχοθεραπεία είναι τόσο μοναδική, ιδιαίτερη κι εξατομικευμένη, ως προς τα κίνητρα, τα προσόντα των υποψηφίων και –γι’ αυτό- την αποτελεσματικότητά της, όσο τα χαρακτηριστικά που φέρουν σ’ αυτήν τα υποψήφια μέλη, θεραπευτής και θεραπευόμενος.
Η θετική έκβαση της θεραπευτικής συνεργασίας εξαρτάται από μια σειρά παραμέτρων.
Την επαγγελματική κι αυτογνωστική εμπειρία του εμπλεκόμενου ψυχοθεραπευτή.
Το εύρος και την πληρότητα της εκπαίδευσής του.
Την ηλικία και την ετοιμότητα του υποψήφιου θεραπευόμενου.

Την ωριμότητα και τα κίνητρα που τον ωθούν να ξεκινήσει την διαδικασία.
Το βάθος των τραυματικών του εμπειριών,τους τρόπους που το παρελθόν του παρεμβαίνει στην καθημερινότητά του σήμερα, και την χρήση αυτών των εμπειριών που η ψυχή του είναι έτοιμη να κάνει.
Το ταίριασμα των δύο εταίρων.
Μιλάνε οι ψυχές τους την ίδια γλώσσα; Συνειδητή κι ασυνείδητη;Πόσο πρόθυμοι και ικανοί είναι και οι δυο τους γι’ αυτοαποκάλυψη;Τι καταλαβαίνει ο καθένας τους όταν λέει «ψυχοθεραπεία»;
Ταιριάζουν οι τρόποι που την αντιλαμβάνονται και οι προσδοκίες που έχουν απ’ αυτήν;
Μέχρι ποιο σημείο την αυτογνωστικής του πορείας είναι διατεθειμένος ο θεραπευόμενος να φτάσει;
Κατά πόσο σε αυτό μπορεί να τον ακολουθήσει ο συγκεκριμένος ψυχοθεραπευτής;
Πόσο ικανοί είναι αμφότεροι στην μετα-επικοινωνία; Δηλαδή, σε ποιον βαθμό και πόσο ανοιχτά μπορούν να επικοινωνούν μεταξύ τους έχοντας ως αντικείμενο συζήτησης την ίδια τους την θεραπευτική επικοινωνία; Την θεραπευτική σχέση και συνεργασία;
Σε ποιο βαθμό μπορεί ο θεραπευόμενος να αναστοχάζεται και να βάζει σε λέξεις τα συναισθήματα και τις εσωτερικές του διεργασίες;
Όλες οι παραπάνω παράμετροι, εφόσον γίνονται αντιληπτά από τους εμπλεκόμενους, και μπορούν να συζητηθούν στο θεραπευτικό πλαίσιο, είναι θεμιτό να γίνουν έναυσμα εισόδου κι εμβάθυνσης της ψυχοθεραπευτικής σύνδεσης, καθώς ορίζουν το πιο σημαντικό της κομμάτι: την θεραπευτική διάδραση, την πορεία και την τελική της έκβαση.
Όχι, λοιπόν. Η καλή, η αποτελεσματική ψυχοθεραπεία δεν είναι για όλους.
Θέλει όλα τα παραπάνω.
Χρειάζεται αυτός που την ξεκινά να είναι οπλισμένος με εξυπνάδα, αντιληπτικότητα, ικανότητα να λεκτικοποιεί την εσωτερική του εμπειρία, υπομονή.
Ικανότητα για επένδυση σε βάθος χρόνου, για επένδυση σε σχέση.
Να θέλει –ακόμη κι αν έχει αμφιθυμία- να αναλάβει τις ευθύνες του για την ζωη του.
Να μην ψάχνει συμβουλές.
Να μην θέλει κάποιος άλλος να τον «σώσει».
Να ξέρει και να πιστεύει πως μόνος του θα βρει τον δρόμο, με την βοήθεια και το «φαναράκι» του ψυχοθεραπευτή.
Σ’ αυτήν την περίπτωση, θα βιώσει την ψυχοθεραπευτική εμπειρία ίσως ως την πολυτιμότερη εμπειρία της ζωής του.
Dr. Γρηγόρης Βασιλειάδης, Ψυχολόγος – Συστημικός – Υπαρξιακός Ψυχοθεραπευτή

12/06/2017

Ήρθε χειμώνας και θέλω δίπλα μου ζεστούς ανθρώπους

Ήρθε χειμώνας και θέλω δίπλα μου ζεστούς ανθρώπους
Ήρθε χειμώνας και θέλω δίπλα μου ζεστούς ανθρώπους. Ανθρώπους που σε ζεσταίνουν όπως η πρώτη γουλιά του πρωινού καφέ ή η πρώτη σταγόνα ζεστού νερού όταν ξεκινάς το μπάνιο σου μετά από μια κουραστική μέρα. Aνθρώπους, με τους οποίους μπορείς να αισθανθείς άνετα και να χαθείς μέσα τους, που σε αγκαλιάζουν όπως το αγαπημένο σου χουχουλιάρικο πάπλωμα και το πιο ζεστό σου πουλόβερ, που αν μπορούσες δε θα έβγαζες ποτέ από πάνω σου.
Κρύωσε ο καιρός. Έφτασε σχεδόν ο χειμώνας. «Ντύσου καλά, βρέχει αδιαφορία.» Βρέχει εκμετάλλευση, βρέχει τυχοδιωκτισμό, βρέχει «δε ξέρω τι θέλω», βρέχει ψυχολογικά προβλήματα. Γι’ αυτό θέλω δίπλα μου ανθρώπους που να έχουν μια ζεστή αγκαλιά όταν χρειάζομαι να χαθώ μέσα της και ένα χέρι για να κρατάω όταν περπατάμε.
Ήρθε χειμώνας , σκοτεινιάζει νωρίς. Θέλω να έχω πλάι μου ανθρώπους με φωτεινό βλέμμα, που με εμπνέει και μου δίνει δύναμη. Ανθρώπους που τα μάτια τους είναι καθρέφτης της ψυχής τους και δε χρειάζεται τίποτα άλλο πέρα από ένα βλέμμα για να σε κάνουν να αισθανθείς καλύτερα. Δεν έχω ανάγκη από επικριτικά ή αδιάφορα βλέμματα. Κρατήστε τα, δε θα πάρω. Αρκετό κρύο κάνει ήδη για να ασχολούμαι με παγωμένους ανθρώπους.
Δε με εντυπωσιάζει το performance, όταν βλέπω ότι μέσα στον άλλον υπάρχει κρύο και κενό και ανασφάλεια. Προσπαθώ να κοιτάω την ουσία. Προσπαθώ να παρατηρώ πώς με κάνει να αισθάνομαι ο άλλος με τα μηνύματα που συνειδητά ή ασυνείδητα μου στέλνει. Ναι, το σφιγμένο στομάχι και το αίσθημα ανασφάλειας δεν είναι αντιδράσεις που θα σου προκαλέσουν οι ζεστοί άνθρωποι.
Ήρθε χειμώνας και δεν ξέρω αν εννοώ την εποχή. Θα έλεγε κανείς πως κρύωσαν οι σχέσεις. «Ήρθε χειμώνας και όπως πρέπει θα ντυθώ το βράδυ που έρχεται»
Και θα εξοπλιστώ όπως χρειάζεται. Και θα φροντίσω, όσο μπορώ, να περιτριγυρίζομαι από ζεστούς ανθρώπους και πιο σημαντικό να είμαι ένας από αυτούς.
Γιατί η ζεστασιά βρίσκεται μέσα μας, είναι κομμάτι της ψυχής μας το οποίο επικοινωνούμε στους άλλους με το βλέμμα.
Πάντα να κοιτάς το βλέμμα, δε ψεύδεται ποτέ. Δε μπορεί δηλαδή γιατί είναι καθρέφτης της ψυχής…

12/05/2017

Good Medicine: Do As Much Nothing As Possible

Good Medicine: Do As Much Nothing As Possible
''The delivery of good medical care is to do as much nothing as possible''
~ Samuel Shem, The House of God
Medicine is undergoing an existential crisis today. Its core value proposition – to help and not hurt -- is failing to manifest. Patients are suffering. Doctors are suffering. The only exuberant party on the battlefield against disease is the pharmaceutical industryAn industry whose annual causalities far exceed the death total from our two decade long involvement in the Vietnam war. 
The entire system is on the precipice of a collapse, if not for economic reasons alone, then certainly for ethical and intellectual ones. The irony is that the system has become so ineffective and dangerous that avoiding medical treatment (excluding perhaps emergency care) has become one of if not the best healthcare strategy you can implement to protect your health and well-being.
Nowhere is this clearer than in the realm of cancer. Over the past few decades, billions have been spent on screening asymptomatic populations to "prevent cancer," with the result that millions have been assigned with questionable diagnoses (e.g.,"early stage-" or "stage zero-cancers") and then shepherded into chemo, radiation and surgery treatments as if watchful waiting, or better yet, making significant nutritional and lifestyle modifications, would be a suicidal approach vis-à-vis the inexorability and presumed lethality of genetically-determined cancer.
We needn't detail the misery this approach has produced, but suffice it to say that despite the industry's claims of thousands of "lives saved" from the detection of "early cancers," breast and prostate cancer specific mortality has at best stayed the same, and may have actually increased in some cases. In light of the fact that the financial costs of misapplied treatment in some cases is so high that the uninsured, their families, and society as a whole, face bankruptcy, the situation is dire indeed.
Even after the cat was let out of the bag in 2013, and a National Cancer Institute commissioned expert panel concluded that labeling screening detected lesions known as ductal carcinoma in situ(DCIS) and high-grade intraepithelial neoplastic hyperplasia (HG-PIN) (colloquially labeled as "breast cancer" and "prostate cancer," respectively) as carcinomas ("cancer") is no longer justified. Instead they opted for redefining what were previously considered potentially lethal cancers as "benign or indolent lesions of epithelial origin." Yet, you hear virtually no mention of this change anywhere. Tens of thousands are still being diagnosed with the same "cancers" and being cut, poisoned and burned, without informed consent.
The lack of acknowledgment and discussion about these tremendous diagnostic "errors" is less surprising when you consider that about 1.3 million U.S. women were wrongly treated for breast cancer in the past 30 years, with prostate and lung cancer representing two additional icebergs upon which the Titanic cancer industry is presently running itself aground upon, regardless of whether the medical establishment will accept responsibility. Ignoring the truth that millions suffered needlessly, it would seem, is less painful than admitting wrong, and dealing with the psychological and financial fallout that inevitably follows. But is it possible to stem the tide much longer against the inevitable transformations brewing?
If you check the pubmed.gov statistics, interest in "overtreatment" and "overdiagnosis" has grown exponentially from only a few decades ago, when the terms were rarely mentioned. A new editorial, titled,  "It Is Overtreatment, Not Overdiagnosis," points out the real issue behind the epidemic of cancer overdiagnoses:
The most widely accepted definition of ''overdiagnosis'' is ''diagnosing a person without symptoms with a disease that will (ultimately) never cause symptoms or death during the person's lifetime'' (2). It should not be confused with misdiagnosis or false-positive findings, which are completely different entities and outside the scope of this commentary. As the generally accepted definition encapsulates downstream effects (ie, ''would otherwise not go on to cause symptoms or death'', the real issue lies with ''overtreatment'' of these accurate diagnoses rather than overdiagnosis itself.
Overtreament does not happen in a vacuum. The very industries that produce the treatments also create and supports the "awareness campaigns" that not only use fear to corral the population into screening, but also "pinkwash" away their true causes, i.e. breast cancer awareness month talks about needing a cure but not the causes right under our noses (i.e. carcinogens). Therefore, the more diagnoses that are generated, the more treatments will be "recommended," resulting in greater revenue and profit – an economic growth model that itself can only be described as a malignant process at least as violent, if not more, than the disease it is claiming to treat and manage.  
The editorial concluded:
"The effects of treating inconsequential lesions, rather than their diagnosis per se, result in increased morbidity and cost without added benefit. Society as a whole should strive to treat individuals who should be treated and not those who would not benefit. The 13th law of Shem, true in 1978, remains true today."
Essentially, modern medicine has become our most Orwellian institution, with "detecting cancer early" the biomedical equivalent of the Thought Police detecting crime before it happens. The prognosticating itself,  is a highly toxic process (nocebo: e.g., "You have cancer and 6 months to live.") that can contribute to evoking cancer-promoting physiological reactions, as well as inflicting real psychospiritual wounds that have been determined to dramatically increase the risk of heart-related deaths and suicides. Medicine has also adopted the metaphorics of another powerful global force: the military industrial complex, with the cancer "prevention" being equated to "striking first," eerily similar to the Bush doctrine of preemptive war to secure peace. Here, the precautionary principle is co-opted and inverted from its true meaning. Instead of "doing no harm," unnecessary medical intervention is considered the only non-violent solution even when the collateral damage is so great that the patient often dies from the violence of "treatment" with weapons-of-mass-destruction grade radioisotopes and chemicals and not the condition.
We need to completely rethink medicine's role in healing. What happens when we return to the fundamentals of an entity – the human, soul and body together -- whose self-healing capabilities are so powerful that even the suggestion through sugar pill or kind word of a health practitioner that a disease can attenuate or disappear actually causes significant improvement? What if given the right conditions – clean air, water, food and a healthy environment, physically and emotionally – the conditions for disease were suddenly removed, and replaced with an opposite environs promoting health? If medicine makes it through the birth process of its own existential crises, these principles will invoke an entirely new medical model where the placebo effect is not to be "controlled for," but liberated and expanded by educating the patient to the fact that they can and do heal themselves, mainly by avoiding medical treatment and doing the right amount of nothing.